Tere tere iedereen
Even een korte inleiding: Ik ben Joost, Juust betekent kaas in het Estisch en Henry Haidor is een held! Op 21 december jl. heb ik eerst mijn tentamen iets te slecht gemaakt en ging ik daarna de rest van mijn koffer inpakken en met mn mama chillen. Om 4 uur heb ik de auto gepakt en ben ik eventjes (nouja eventjes) bij Merian langs geweest om mijn schoenen te halen die mooiboy Koen van mij had geleend voor zijn Kerstbal. We hebben gezellig even gepraat en ik heb wat instructies gekregen om het verblijf zo aangenaam mogelijk te maken en we hebben gezellig koffie gedronken en ikheb haar lekker zitten pesten met het feitdat ik haar dochter diezelfde avond nog zou zien en zij lekker nog 2 maanden moet wachten haha. Daarna heb ik nog kerstkaarten opgehaald bij Melanie en toen was de tijd daar om naar Schiphol te gaan. Ik heb zelf gereden, want tsjah, daarvoor heb ik een rijbewijs! Eenmaal aangekomen kwam ik erachter dat ik anderhalf uur vertraging had (lekker begin) en ik moest papa en mama vaarwel zeggen omdat ik de auto idioot verkeerd dubel geparkeerd had en ze anders een lekkere boete zouden krijgen! Vervolgens heb ik maarliefst een uur in de rij gestaan voordat ik ingecheckt was, en hier kreeg ik tot mijn verbazing te zien dat ik toch echt 28,5 kg bij me had, en de mevrouw van de KLM was zo gierig om me het volle pond te laten betalen, dus dat was 96 euro, ongeveer 46 euro meer dan Patty moest betalen toen ze naar Estland ging.Positieve discriminatie lijkt me hiervoor een goede verklaring! Dus ik was weer (en mama ook) 96 euro armer, dus het was allemaal erg leuk. Daarna ben ik naar de gate gegaan en netjes anderhalf uur gewacht. Toen besloot ik tegaan vragen wanneer we gingen boarden, en toen kwam er fijn nog eens 20 minuten bij. Na de 20 minuten konden we eindelijk boarden, en toen iedereen al in de bus zat, mochten we er weer allemaal uit, omdat de schoonmaakploeg nog niet door het vliegtuig was gegaan en er die avond maar 1 schoonmaakploeg beschikbaar was voor de vlieghaven! Dus weer eruit, nog eens 20 min wachten. Toen besloot een vriendelijke dame dat haar koffer wel kon blijven staan en dreigde de deskmedewerker om het te laten ontruimen omdat het wel eens een bom kon zijn (waar halen ze het vandaan maargoed) en dat ze dan verplicht de beveiliging moest laten komen en dat t dan nog eens een uur zou duren. Uiteindelijk kwam de koffer toch goed terecht en konden we 2 uur en 10 minuten later eindelijk die bus in. Daarna moesten we in het vliegtuig zelf nog eens 30 tot 40 minwachten en toen steeg het vliegtuig eindelijk op! Onderweg heb ik wel even geslapen en voordat ik t wist landde ik in Tallinn en stond mijn lieve Patty opmij te wachten :D Als in een film vlogen we elkaar in de armen en moesten we allebei wel even snotteren en bleven we even 5 minuten zo staan hihi. Toen hebben we ene taxi genomen naar het centrum (het was ondertusen al half 4) en zijn we naar het backpackershotel gelopen waar we een kamer hadden gereserveerd! Daar aangekomen zijn we lekker gaan slapen en heb ik mijn cadeautje aan Patty gegeven zodat ze de volgende dag fijn foto's kon maken in Tallinn. We hebben de volgende dag de oude stad bekeken en wat boodschapjes voor indebusgedaan en daarna zijn we met de tram naar het busstation gegaan en hebben we voor 10 euro een buskaartje gekocht naar Võru. Dit was 4 uur rijden, en in Nederland krijg je voor10 eurogeen kaartje waarmee je 4 uur ineen bus kunt zitten! In Patty's appartement was er helaas geen warm water omdat Patty de boiler kapot had gemaakt (wat een techneut is ze toch he) dus moesten we koud douchen(bluhhhh). DAarna zijn we meteen gaan slapen, en gingen we de volgende dag fijn de stad in. Even wat interessante facts over Võru: ze hebben hier maar 7000 inwoners en 15 supermarkten (ofzoiets). Dat is toch wel wat meer dan in het vertrouwde Zoetermeer. Op kerstavond zijn we naar Patty's mentor, Aliis, geweest. Aliis is getrouwd met een militiar (Raul) met een borstkas waar je moeilijk omheen kunt, en ze heeft 2 uiterst hyperactieve kinderen, Jan-Gregor en Rico-Andreas. Patty en ik hebben ons lekker vol zitten vreten aan de kip en de zuurkool (die overigens veel lekkerder is dan in NL!) en daarna kwam de kerstman! Ik moestzelfs nog een liedje voor m zingen maar dat ging niet helemaalvlekkeloos dus ik ben maar snel weer gestopt. Patty heeft ook nog een mooi gedicht opgezegd en daarna kreeg zij ookeen cadeautje (net als ik) en gingen we weer naar binnen om nog gezellig na te praten. Wewaren rond 12 uur weer thuis en zijn toen tevreden in slaapgevallen want het was wel vermoeiend om Engels Duits en Estisch en NEderlands door elkaar te horen! De volgende dag zijn we thuis gebleven en hebben we zelf gekookt wat ook heel erg lekker was, alleen het was wel een zootje! Op 2e kerstdag hebben we bij Veera gegeten, dit is een van de leraressen uit de groep van PAtty op de kindergarten. Zij had ook haar 2 dochters uitgenodigd, en deze spraken gelukkig erg goed Engels, dus dat was wat handiger! Daar hebbenwe ook weer veel vlees gegeten en allerlei salade dingetjes en heel veel koffie gedronken, behalve Patty want die drinkt geen koffie. De laatste dagen hebben we ontzettend veel films gekeken en zijnwe naar de antiekwinkel geweest (erg leuk) en hebben we in het park gelopen en allemaal foto's gemaakt. Het is toch jammer dat ik morgen weerweg moet. We hebben nog geprobeerd mijn ticket te verlengen maar dit lukte helaas niet dus moet ik morgen na een geweldige 9 dagen helaas afscheid nemen! Võru is een erg leuke stad, en als je nog eens in Estland bent moet je er zeker langsgaan. Het is hier erg koud geweest, en gelukkig heb ik ook sneeuw mogen meemaken. Verder heb ik niks te vertellen, dus stop ik maar hier.
Groeten en een dikke doei
Joost
ps: mooiboy Koen je zal het hier wel leuk vinden, erg veel mooie dames haha, je moet wel even goed zoeken maar ze zijn er zeker hahaha
zaterdag 29 december 2007
donderdag 20 december 2007
Kerstfeest op de kindergarten
Eergisteren had mijn groep kerstfeest. Dit hield in dat het toneelstukje waar we al een maand op oefenen eindelijk kon worden opgevoerd voor de ouders. Een uur van tevoren kwamen de eerste ouders al binnen om hun kinderen aan te kleden in de mooiste kleren die ze bezitten. Toen we eindelijk begonnen waren, zag het er ongeveer zo uit:
In het toneelstukje zaten liedjes, dansjes, gedichten en natuurlijk gewoon acteerwerk.
Aan het einde kwam natuurlijk ook de kerstman (Jõuluvana) nog langs en mocht elk kind zijn of haar ingestudeerde gedicht voordragen voor een cadeautje (gekocht door de ouders). Mijn gedicht ging zelfs redelijk vlekkeloos, dus ook ik kreeg een cadeautje (ook van de ouders), zo ook Veera, Heli en Ingrid.
Hier nog twee foto's met Jõuluvana:
Na afloop kwamen alle ouders nog naar het lokaal om na te praten. Hier stonden ze me allemaal aan te gapen, maar niemand durfde iets tegen me te zeggen. Gelukkig was Louice er ook om mee te praten. Vandaag ben ik overigens ook naar haar kerstfeest geweest.
Morgenavond komt Joost aan in Tallinn en zal hier blijven tot 30 december! Dat wordt dus hoe dan ook een leuk einde van het jaar :).
Liefs,
Patty
In het toneelstukje zaten liedjes, dansjes, gedichten en natuurlijk gewoon acteerwerk.
Aan het einde kwam natuurlijk ook de kerstman (Jõuluvana) nog langs en mocht elk kind zijn of haar ingestudeerde gedicht voordragen voor een cadeautje (gekocht door de ouders). Mijn gedicht ging zelfs redelijk vlekkeloos, dus ook ik kreeg een cadeautje (ook van de ouders), zo ook Veera, Heli en Ingrid.
Hier nog twee foto's met Jõuluvana:
Na afloop kwamen alle ouders nog naar het lokaal om na te praten. Hier stonden ze me allemaal aan te gapen, maar niemand durfde iets tegen me te zeggen. Gelukkig was Louice er ook om mee te praten. Vandaag ben ik overigens ook naar haar kerstfeest geweest.
Morgenavond komt Joost aan in Tallinn en zal hier blijven tot 30 december! Dat wordt dus hoe dan ook een leuk einde van het jaar :).
Liefs,
Patty
dinsdag 18 december 2007
Filmpje
Hier een kort filmpje van de kindergarten. Het ziet er niet echt geweldig uit, maar gewoon om een beeld te krijgen :).
YouTubelink: http://www.youtube.com/watch?v=HLlwy2-K-oE
Filmpje gewoon stoppen als hij afgelopen is. Er is iets fout gedaan waardoor hij het geluid nog een keer extra afspeelt.
Liefs,
Patty
YouTubelink: http://www.youtube.com/watch?v=HLlwy2-K-oE
Filmpje gewoon stoppen als hij afgelopen is. Er is iets fout gedaan waardoor hij het geluid nog een keer extra afspeelt.
Liefs,
Patty
zondag 16 december 2007
Van alles en nog wat
Deze week is er niet veel bijzonders gebeurd, maar ik zal even een korte samenvatting geven :).
Vrijdag en zaterdag was er de “Võru kerstmarkt”, waar ook de kindergarten een kraampje had (waar wij dus allemaal zooi voor gemaakt hebben). Hier een foto:
Overigens zijn we hier donderdag ook mee in de weer geweest met Aliis; we hebben namelijk de hele avond gewerkt aan een speculaashuisje, die de hoofdprijs van de loterij van de kindergartenkraam zou worden. Na tal van kapot gevallen stukken, aangebrande delen en beblaarde vingers door hete stroop is dit er uiteindelijk uitgekomen (best tof toch?):
Woensdag hebben we met mijn groep een kerstfeest. De kinderen doen een toneelstuk (waar we al een aantal weken voor aan het oefenen zijn) en dragen allemaal een gedicht voor. Vrijdag kreeg ik te horen dat ze dat ook voor mij in gedachten hadden, dus nu probeer ik 16 regels Estisch uit mijn hoofd te leren…
De afgelopen week heeft ook een beetje in het teken van Christa gestaan, want die heeft besloten eerder te stoppen met EVS en terug naar Duitsland te gaan en is gisterenochtend vertrokken. Op z’n zachtst gezegd kan niemand er hier verdrietig om zijn eigenlijk, zelfs Aliis en de kindergarten niet. Louice en ik denken nog over een manier om het te vieren :).
Vijftien januari komt er ook een nieuwe vrijwilliger naar Võru; Lou uit Frankrijk. Er waren aanvankelijk wat problemen met waar hij zou moeten wonen. Er is in principe plaats bij Nuno en Felix, maar aangezien hun enige interesse alcohol lijkt te zijn wilden Aliis en de kindergarten hem daar niet laten intrekken. Nu Christa weg is, is het probleem echter opgelost; wij krijgen een nieuwe flatgenoot! Hier hangt natuurlijk de consequentie aan dat ik mijn kamer moet opgeven en bij Louice op de kamer ga slapen, maar dat komt helemaal goed :). Het enige probleem wordt waarschijnlijk dat Louice nogal geordend is en nouja, jullie kennen mij…
Overigens gaan Louice en Nuno in maart weer naar huis en dan komen er twee nieuwe meisjes, waardoor er weer een probleem is met wie waar moet wonen, maar we zien het allemaal wel :).
Ten slotte hebben we gisterenavond opgepast bij Aliis. En dat was niet niks. Aliis heeft twee kinderen; een van 6 en een van 2 en allebei zijn ze hyperactief, luisteren ze nooit en doen ze wat ze willen. Je kunt ze dan ook nooit een minuut alleen laten; zo klom de kleinste op de open haard en dreigde naar beneden te springen en bekogelde de grootste ons met twintig mandarijnen, maar ach we hebben het overleefd!
Dit was het wel weer zo’n beetje. Liefs,
Patty
Vrijdag en zaterdag was er de “Võru kerstmarkt”, waar ook de kindergarten een kraampje had (waar wij dus allemaal zooi voor gemaakt hebben). Hier een foto:
Overigens zijn we hier donderdag ook mee in de weer geweest met Aliis; we hebben namelijk de hele avond gewerkt aan een speculaashuisje, die de hoofdprijs van de loterij van de kindergartenkraam zou worden. Na tal van kapot gevallen stukken, aangebrande delen en beblaarde vingers door hete stroop is dit er uiteindelijk uitgekomen (best tof toch?):
Woensdag hebben we met mijn groep een kerstfeest. De kinderen doen een toneelstuk (waar we al een aantal weken voor aan het oefenen zijn) en dragen allemaal een gedicht voor. Vrijdag kreeg ik te horen dat ze dat ook voor mij in gedachten hadden, dus nu probeer ik 16 regels Estisch uit mijn hoofd te leren…
De afgelopen week heeft ook een beetje in het teken van Christa gestaan, want die heeft besloten eerder te stoppen met EVS en terug naar Duitsland te gaan en is gisterenochtend vertrokken. Op z’n zachtst gezegd kan niemand er hier verdrietig om zijn eigenlijk, zelfs Aliis en de kindergarten niet. Louice en ik denken nog over een manier om het te vieren :).
Vijftien januari komt er ook een nieuwe vrijwilliger naar Võru; Lou uit Frankrijk. Er waren aanvankelijk wat problemen met waar hij zou moeten wonen. Er is in principe plaats bij Nuno en Felix, maar aangezien hun enige interesse alcohol lijkt te zijn wilden Aliis en de kindergarten hem daar niet laten intrekken. Nu Christa weg is, is het probleem echter opgelost; wij krijgen een nieuwe flatgenoot! Hier hangt natuurlijk de consequentie aan dat ik mijn kamer moet opgeven en bij Louice op de kamer ga slapen, maar dat komt helemaal goed :). Het enige probleem wordt waarschijnlijk dat Louice nogal geordend is en nouja, jullie kennen mij…
Overigens gaan Louice en Nuno in maart weer naar huis en dan komen er twee nieuwe meisjes, waardoor er weer een probleem is met wie waar moet wonen, maar we zien het allemaal wel :).
Ten slotte hebben we gisterenavond opgepast bij Aliis. En dat was niet niks. Aliis heeft twee kinderen; een van 6 en een van 2 en allebei zijn ze hyperactief, luisteren ze nooit en doen ze wat ze willen. Je kunt ze dan ook nooit een minuut alleen laten; zo klom de kleinste op de open haard en dreigde naar beneden te springen en bekogelde de grootste ons met twintig mandarijnen, maar ach we hebben het overleefd!
Dit was het wel weer zo’n beetje. Liefs,
Patty
zondag 9 december 2007
Kabouters, presentatie en kerstfeest.
Vrijdag was het weer een aardig drukke dag. Ten eerste heb ik de hele ochtend op de kindergarten kabouterknutselpakketen zitten maken, anagezien ik beloofd had iets te verzinnen voor de kunstlessen. Vervolgens kon ik er niet bij zijn toen de kinderen ze werkelijk in elkaar gingen zetten, want ik werd m'n lokaal uitgetrokken door Aliis om samen met Louice en Christa een presentatie te doen op de middelbare school over EVS. Zonder voorbereiding hebben we een half uur lang alles door elkaar staan lullen.
Ten slotte hadden we natuurlijk het kerstfeest van de organisatie op vrijdag in Tallinn. Het was erg leuk alle andere EVS'ers weer te zien en het feest was best gezellig, met kleine cadeautjes, iemand die kerstman speelde, lessen in volksdansen en een diner - van een nogal ranzige catering overigens. Dit was ook meteen de dag dat ik traditionele Estische bloedworst mocht proberen, maar dat was niet echt een succes. Verder heeft Ave (hoofd van de organisatie) ons een heel leuk filmpje laten zien van onze allereerste week in Tallinn, maar het duurt eeuwen het hier up te loaden. Hopelijk lukt het later nog.
Liefs,
Patty
Ten slotte hadden we natuurlijk het kerstfeest van de organisatie op vrijdag in Tallinn. Het was erg leuk alle andere EVS'ers weer te zien en het feest was best gezellig, met kleine cadeautjes, iemand die kerstman speelde, lessen in volksdansen en een diner - van een nogal ranzige catering overigens. Dit was ook meteen de dag dat ik traditionele Estische bloedworst mocht proberen, maar dat was niet echt een succes. Verder heeft Ave (hoofd van de organisatie) ons een heel leuk filmpje laten zien van onze allereerste week in Tallinn, maar het duurt eeuwen het hier up te loaden. Hopelijk lukt het later nog.
Liefs,
Patty
donderdag 6 december 2007
Warschau
Inmiddels zijn we dus in Warschau en staan we te wachten op onze “host”, die om half 7 zijn bed is uitgekomen om ons op te halen. Na een half uurtje komt hij aanlopen en stopt sinds het handen schudden niet meer met praten, maar dat komt voor ons wel mooi uit, hoeven we zelf in ieder geval niet zoveel te zeggen.
Natuurlijk hebben we de eerste dag weer rondgelopen en ook maar weer een tour gedaan van de toeristeninformatie. ’s Avonds kregen we zelfs een uitnodiging te komen eten bij Tomek en Goesa, onze “hosts”. Die hebben we aangenomen en daarna hebben ze ons de nieuwe stad laten zien.
Vrijdag begonnen we vol motivatie aan de tweede tour, maar daar bleef weinig van over toen de letters H&M in ons gezichtsveld verschenen, onze favoriete winkelketen heeft immers geen vestigingen in de Baltische Staten. De ochtend hebben we hier dus doorgebracht (en ook een beetje in de rest van het winkelcentrum hoor).
’s Middags hebben we het paleis van cultuur en wetenschap beklommen (nouja, het was gewoon een lift) naar de 30e etage voor een uitzicht over Warschau. Helaas viel er in het mistige weer van toen niet veel te bekijken.
Paleis van cultuur en wetenschap:
Zaterdag hebben Tomek en Goesa ons meegenomen naar verschillende bezienswaardigeheden, zoals dit “paleis op het water”:
Ten slotte heb ik gisteren Sinterklaas in Estland geïntroduceerd op de kindergarten. Ze begrepen best aardig waar het om ging en er bleek zelfs een boek te zijn met plaatjes en een klein verhaaltje. Ook de zelfgemaakte kruidnoten vielen in de smaak. Ik heb het wel gemist hoor!
Morgen ga ik naar Tallinn voor een kerstfeest met onze organisatie, alle vrijwilligers in Estland komen erheen. We blijven dan vervolgens het hele weekend in Tallinn :).
Liefs,
Patty
Natuurlijk hebben we de eerste dag weer rondgelopen en ook maar weer een tour gedaan van de toeristeninformatie. ’s Avonds kregen we zelfs een uitnodiging te komen eten bij Tomek en Goesa, onze “hosts”. Die hebben we aangenomen en daarna hebben ze ons de nieuwe stad laten zien.
Vrijdag begonnen we vol motivatie aan de tweede tour, maar daar bleef weinig van over toen de letters H&M in ons gezichtsveld verschenen, onze favoriete winkelketen heeft immers geen vestigingen in de Baltische Staten. De ochtend hebben we hier dus doorgebracht (en ook een beetje in de rest van het winkelcentrum hoor).
’s Middags hebben we het paleis van cultuur en wetenschap beklommen (nouja, het was gewoon een lift) naar de 30e etage voor een uitzicht over Warschau. Helaas viel er in het mistige weer van toen niet veel te bekijken.
Paleis van cultuur en wetenschap:
Zaterdag hebben Tomek en Goesa ons meegenomen naar verschillende bezienswaardigeheden, zoals dit “paleis op het water”:
Ten slotte heb ik gisteren Sinterklaas in Estland geïntroduceerd op de kindergarten. Ze begrepen best aardig waar het om ging en er bleek zelfs een boek te zijn met plaatjes en een klein verhaaltje. Ook de zelfgemaakte kruidnoten vielen in de smaak. Ik heb het wel gemist hoor!
Morgen ga ik naar Tallinn voor een kerstfeest met onze organisatie, alle vrijwilligers in Estland komen erheen. We blijven dan vervolgens het hele weekend in Tallinn :).
Liefs,
Patty
woensdag 5 december 2007
Vilnius en Trakai
Maandagmiddag, 14:40, we komen aan in Vilnius. Met de aanwijzingen van Viktorija en vriend in de aanslag beginnen we te zoeken naar hun flat, die midden in de oude stad zou moeten zijn. Wonder boven wonder boven wonder vinden we het in een keer, zonder ook maar een keer fout te lopen. De flat blijkt inderdaad op een droomlocatie te zijn; in het hart van de stad. Viktorija en haar vriend zijn erg aardig (en ook de oma van haar vriend overigens, waar ze mee samenwonen) en geven ons direct de sleutel, thee en een stapel aan tips. Een aantal uur later staan we dus weer buiten met een kaart vol cirkeltjes en kruisjes van Viktorija & co.
De eerste indruk is in ieder geval dat het een hele mooie stad is, met een gezellige sfeer. Het bevalt ons hier meteen al meer dan in Riga. Natuurlijk baseren we onze bevindingen alleen op de oude stad, aangezien alles eromheen grijs, grijzer en saai is; overblijfselen van de sovjettijd. De eerste dag besteden we in ieder geval weer aan rondlopen en wat foto’s maken:
De tweede dag besluiten we heel toeristisch de uitgestippelde route op gratis kaart van het informatiepunt te volgen. Veel bijzonders heb ik er niet over te vertellen; we hebben veel gezien en gelopen.
Aangezien we die dag bijna alles wel gezien hadden in Vilnius, nemen we de volgende dag een bus naar Trakai, waar zich een kasteel op een meer bevindt. Eenmaal aangekomen natuurlijk eerst op zoek naar een toeristeninformatie. Na een aantal kilometer lopen, moesten we het tot onze teleurstelling hiermee doen (ach grappig is het wel):
Het kasteel was inderdaad best interessant, maar de stad zelf bleek nog kleiner dan Võru, dus erg veel viel er verder niet te beleven.
Eenmaal terug in Vilnius halen we onze rugzakken weer op om de bus naar Warschau te nemen. Natuurlijk zijn we weer een half uur te vroeg op het station, uit angst de bus te missen. Die angst slaat na drie kwartier echter om in ongerustheid, aangezien de bus al een kwartier te laat is. Gelukkig staat er nog een ander koppel te wachten, die na een uur wachten het omgeroepen bericht betreffende onze bus voor ons kan vertalen; het zou nog zeker 30 minuten duren voor onze bus in Vilnius zou arriveren. Hierop lopen we allemaal maar weer het busstation in om een beetje op te warmen. Precies op het moment dat we binnen zijn zien we onze bus echter aankomen en stoppen op het verste perron van het busstation. Gelukkig is onze conditie inmiddels moordend door de twaalf trappen die we elke dag op en neer lopen in onze flat (Ahum) en redden we het net met een goede eindsprint.
Hoe dan ook, we zitten in de bus. Wordt vervolgd met Warschau :).
Liefs,
Patty
De eerste indruk is in ieder geval dat het een hele mooie stad is, met een gezellige sfeer. Het bevalt ons hier meteen al meer dan in Riga. Natuurlijk baseren we onze bevindingen alleen op de oude stad, aangezien alles eromheen grijs, grijzer en saai is; overblijfselen van de sovjettijd. De eerste dag besteden we in ieder geval weer aan rondlopen en wat foto’s maken:
De tweede dag besluiten we heel toeristisch de uitgestippelde route op gratis kaart van het informatiepunt te volgen. Veel bijzonders heb ik er niet over te vertellen; we hebben veel gezien en gelopen.
Aangezien we die dag bijna alles wel gezien hadden in Vilnius, nemen we de volgende dag een bus naar Trakai, waar zich een kasteel op een meer bevindt. Eenmaal aangekomen natuurlijk eerst op zoek naar een toeristeninformatie. Na een aantal kilometer lopen, moesten we het tot onze teleurstelling hiermee doen (ach grappig is het wel):
Het kasteel was inderdaad best interessant, maar de stad zelf bleek nog kleiner dan Võru, dus erg veel viel er verder niet te beleven.
Eenmaal terug in Vilnius halen we onze rugzakken weer op om de bus naar Warschau te nemen. Natuurlijk zijn we weer een half uur te vroeg op het station, uit angst de bus te missen. Die angst slaat na drie kwartier echter om in ongerustheid, aangezien de bus al een kwartier te laat is. Gelukkig staat er nog een ander koppel te wachten, die na een uur wachten het omgeroepen bericht betreffende onze bus voor ons kan vertalen; het zou nog zeker 30 minuten duren voor onze bus in Vilnius zou arriveren. Hierop lopen we allemaal maar weer het busstation in om een beetje op te warmen. Precies op het moment dat we binnen zijn zien we onze bus echter aankomen en stoppen op het verste perron van het busstation. Gelukkig is onze conditie inmiddels moordend door de twaalf trappen die we elke dag op en neer lopen in onze flat (Ahum) en redden we het net met een goede eindsprint.
Hoe dan ook, we zitten in de bus. Wordt vervolgd met Warschau :).
Liefs,
Patty
maandag 3 december 2007
Riga
Riga
Omdat het anders zo’n lang verhaal wordt, doe ik elke stad apart, nu dus alleen Riga :).
Võru busstation, 3 uur ’s morgens en 3 meisjes met een hele grote rugzak. Nog half slapend staan we 20 minuten te vroeg op de bus naar Tartu te wachten. Als we eindelijk weer kunnen opwarmen in de bus is onze reis echt begonnen. Na 7 uur slapen, muziek luisteren en naar buiten staren staan we stil op busstation Riga.
Als iedereen zijn spullen bij elkaar heeft besluiten we eerst maar eens een toeristeninformatie en een pinautomaat te vinden. Dit blijkt niet zo moeilijk en een paar minuten later staan we weer buiten met geld en een kaart, die ons zal moeten begeleiden naar het huis van onze host in Riga. Haar beschrijvingen opvolgend zoeken we eerst tram nummer 5, die zich achter een tunnel zou moeten bevinden. Een half uur later is dat goed gelukt en zitten we in een overvolle tram waarin we het 5 haltes na de rivier moeten uithouden, zoals zij ons vertelde. Natuurlijk klopte hier niks van, maar laten we het erop houden dat we het gevonden hebben.
Marita (onze host) staat ons al op te wachten en brengt ons naar haar huis, waarvan we overigens meteen de sleutel krijgen. Een gigantisch tweepersoonsbed en een matras op de grond staan ons al op te wachten, maar pas voor ’s nachts natuurlijk. Een uur later staan we immers in het centrum van Riga.
Deze eerste dag besteden we vooral aan rondlopen en wel zien waar we uitkomen. We zien veel oude gebouwen, kleine steegjes en dit aparte rode gebouw:
De nieuwe stad bevindt zich direct naast de oude stad en daar zien we sinds een lange tijd weer eens grote winkelcentra en moderne gebouwen. De avond brengen we echter door in een gezellig “teahouse”. In dit huisje midden in het park kun je alleen thee drinken en wel boven in de “lounge”; een grote ring vol kussens voor de ramen.
De volgende dag zijn we allemaal goed uitgeslapen en beklimmen (nouja het was gewoon een lift hoor) we de hoogste kerktoren van Riga, wanwaar een heel mooi uitzicht is:
Na nog wat rondlopen, eten we in “Pelmeeni XL”, een soort fastfoodketen met pelmeenid (lijkt op tortelini, maar dan Russisch en veel beter), Louice en ik zijn helemaal fan. Hierna besluiten we naar de dierentuin te gaan, we hadden de stad inmiddels wel gezien namelijk en de dierentuin kost hier echt een knoop en een plastic tasje. Veel stelde het dan ook niet echt voor, maar dat terzijde. Het was leuk :).
Onze laatste avond in Riga brengen we door in de “Candle Bar”; een gezellige bar met overal kaarsjes, zoals de naam al doet vermoeden.
De volgende ochtend stappen we in de bus naar Vilnius, daarover later dus meer.
Wordt vervolgd.
Liefs,
Patty
Omdat het anders zo’n lang verhaal wordt, doe ik elke stad apart, nu dus alleen Riga :).
Võru busstation, 3 uur ’s morgens en 3 meisjes met een hele grote rugzak. Nog half slapend staan we 20 minuten te vroeg op de bus naar Tartu te wachten. Als we eindelijk weer kunnen opwarmen in de bus is onze reis echt begonnen. Na 7 uur slapen, muziek luisteren en naar buiten staren staan we stil op busstation Riga.
Als iedereen zijn spullen bij elkaar heeft besluiten we eerst maar eens een toeristeninformatie en een pinautomaat te vinden. Dit blijkt niet zo moeilijk en een paar minuten later staan we weer buiten met geld en een kaart, die ons zal moeten begeleiden naar het huis van onze host in Riga. Haar beschrijvingen opvolgend zoeken we eerst tram nummer 5, die zich achter een tunnel zou moeten bevinden. Een half uur later is dat goed gelukt en zitten we in een overvolle tram waarin we het 5 haltes na de rivier moeten uithouden, zoals zij ons vertelde. Natuurlijk klopte hier niks van, maar laten we het erop houden dat we het gevonden hebben.
Marita (onze host) staat ons al op te wachten en brengt ons naar haar huis, waarvan we overigens meteen de sleutel krijgen. Een gigantisch tweepersoonsbed en een matras op de grond staan ons al op te wachten, maar pas voor ’s nachts natuurlijk. Een uur later staan we immers in het centrum van Riga.
Deze eerste dag besteden we vooral aan rondlopen en wel zien waar we uitkomen. We zien veel oude gebouwen, kleine steegjes en dit aparte rode gebouw:
De nieuwe stad bevindt zich direct naast de oude stad en daar zien we sinds een lange tijd weer eens grote winkelcentra en moderne gebouwen. De avond brengen we echter door in een gezellig “teahouse”. In dit huisje midden in het park kun je alleen thee drinken en wel boven in de “lounge”; een grote ring vol kussens voor de ramen.
De volgende dag zijn we allemaal goed uitgeslapen en beklimmen (nouja het was gewoon een lift hoor) we de hoogste kerktoren van Riga, wanwaar een heel mooi uitzicht is:
Na nog wat rondlopen, eten we in “Pelmeeni XL”, een soort fastfoodketen met pelmeenid (lijkt op tortelini, maar dan Russisch en veel beter), Louice en ik zijn helemaal fan. Hierna besluiten we naar de dierentuin te gaan, we hadden de stad inmiddels wel gezien namelijk en de dierentuin kost hier echt een knoop en een plastic tasje. Veel stelde het dan ook niet echt voor, maar dat terzijde. Het was leuk :).
Onze laatste avond in Riga brengen we door in de “Candle Bar”; een gezellige bar met overal kaarsjes, zoals de naam al doet vermoeden.
De volgende ochtend stappen we in de bus naar Vilnius, daarover later dus meer.
Wordt vervolgd.
Liefs,
Patty
vrijdag 23 november 2007
Reisschema
Morgen rond deze tijd lopen wij al lang en breed in Riga; hier dus even het "schema" om jullie op de hoogte te houden:
24.11 Võru-Tartu 03:20-05:40 en Tartu-Riga 6:15-10:30
26.11 Riga-Vilnius 10:40-14:40
28.11 Vilnius-Warschau 22:25-06:45
02.12 Warschau-Tartu 06:30-23:25 (overstappen in Riga in 20 minuten) en dan terug naar Võru.
Ik zal het waarschijnlijk zonder internet moeten doen, dus tot over 10 dagen maar weer!
Liefs,
Patty
24.11 Võru-Tartu 03:20-05:40 en Tartu-Riga 6:15-10:30
26.11 Riga-Vilnius 10:40-14:40
28.11 Vilnius-Warschau 22:25-06:45
02.12 Warschau-Tartu 06:30-23:25 (overstappen in Riga in 20 minuten) en dan terug naar Võru.
Ik zal het waarschijnlijk zonder internet moeten doen, dus tot over 10 dagen maar weer!
Liefs,
Patty
dinsdag 20 november 2007
On-arrival training en Kadripäevsketch
Het heeft even geduurd, maar hier weer een berichtje :).
Vorige week was onze on-arrival training. Dit is verplicht voor alle nieuwe EVS’ers in Estland. Christa en ik moesten vier uur reizen met de bus naar Tallinn (de ontmoetingsplaats) en daarna nog eens een uur met zijn allen naar Palmse, de plaats van bestemming. In totaal waren we met 13 vrijwilligers en 2 trainers; Markus-Tarmo en Kristi.
De training ging vooral over motivatie, stress, problemen, Estland en Esten, verwachtingen en doelen. Soms was het allemaal een beetje te zweverig en zou je je bijna slecht gaan voelen als je “gewoon naar Estland wilde”, aangezien verwacht werd dat overal een gedachte of hoger doel achter zat, maar al met al was het wel ok. We hebben veel posters moeten maken, gevoelens moeten uiten in klei en andere artistieke rotzooi, maar ook veel spelletjes gedaan (met uiteraard weer een filosofische achtergrond). Zo hebben we ons met zijn 13’en naar een andere kamer moeten begeven terwijl we met zijn allen op 6 stoelen moesten staan, de grond niet mochten raken en 3 mensen blind werden gemaakt. Verder zijn we op woensdag het bos in gegaan voor een hike van 15 km door het bos. En nee, niet over de paden, maar dóór het bos. Aangezien we om 3 uur vertrokken was het binnen een uur ook nog eens pikdonker en had ik natuurlijk geen zaklamp. Dit resulteerde na 6 uur lopen uiteraard in blauwe plekken, schrammen en wonden ten overvloede en zeiknatte kleren. Hier een foto van het oversteken van een van de vele rivieren (en ja, die bomen zijn inderdaad spekglad):
Na 6 uur kwamen we aan in een idyllisch vissersdorpje en sliepen we in dit huis op een bloedhete zolder - die dan ook eigenlijk voor 8 personen bestemd was en wij er met zijn 15’en sliepen:
De volgende ochtend zijn we naar de zee gelopen en hebben we allemaal getracht de zogenaamde “babysteen” in de zee te raken met kleine stenen, maar tevergeefs, geen baby’s voor ons dit jaar.
Terwijl Christa en ik op training waren, was Louice met Aliis meegegaan naar een soort damesclub van haar. Vorige zondag hadden ze weer een bijeenkomst voor een sketch die ze zouden gaan doen voor Kadripäev (dit is een dag waarop kinderen langs de deuren gaan en een dansje doen/liedje zingen/sketch doen voor snoep of geld), dat was wat Louice ervan begrepen had in ieder geval. Aliis had gevraagd of Christa en ik ook wilden komen en helpen. Zondag zaten Louice en ik dus tussen 10 hevig discussiërende Estse vrouwen en begonnen we door te krijgen dat we dancing with the stars gingen parodiëren en langs 13 bedrijven zouden gaan. Deze bedrijven geven in ruil voor de sketch geld aan de club, waarmee zij een kerstfeest organiseren voor alle kinderen in Võru die thuis geen normale kerst kunnen vieren. Hiervoor hebben ze van de gemeente een lijst met 40 families gekregen. Dit jaar wordt de 9e keer.
Hoe dan ook, Louice moest een Zweedse ambassadeur in Estland spelen en ik zou foto’s en een film maken. Verder waren er nog een paar Estse danssterren en presentatoren. Ik was natuurlijk allang blij dat ik cameraman mocht zijn en geen raar kostuum aan hoefde, maar niets was minder waar uiteraard: toen Aliis ons gisteren kwam halen had ze ook een erg charmant clownspak bij zich, voor mij dus. Ach het was grappig en voor het goede doel, laten we maar zeggen. Foto’s van de sketch later.
Het is hier inmiddels al -11 geweest en sneeuw was er ook heel veel, maar inmiddels is alles weggeregend en zitten we weer op -2.
Liefs,
Patty
P.S. Bedankt ook voor al jullie leuke berichtjes, ik vind het erg leuk om te lezen!
P.P.S. Dit filmpje lieten ze ons zien op de training, ik vond het wel mooi gedaan, dus wellicht vinden jullie het ook wat :): http://www.miniature-earth.com/me_english.htm
Vorige week was onze on-arrival training. Dit is verplicht voor alle nieuwe EVS’ers in Estland. Christa en ik moesten vier uur reizen met de bus naar Tallinn (de ontmoetingsplaats) en daarna nog eens een uur met zijn allen naar Palmse, de plaats van bestemming. In totaal waren we met 13 vrijwilligers en 2 trainers; Markus-Tarmo en Kristi.
De training ging vooral over motivatie, stress, problemen, Estland en Esten, verwachtingen en doelen. Soms was het allemaal een beetje te zweverig en zou je je bijna slecht gaan voelen als je “gewoon naar Estland wilde”, aangezien verwacht werd dat overal een gedachte of hoger doel achter zat, maar al met al was het wel ok. We hebben veel posters moeten maken, gevoelens moeten uiten in klei en andere artistieke rotzooi, maar ook veel spelletjes gedaan (met uiteraard weer een filosofische achtergrond). Zo hebben we ons met zijn 13’en naar een andere kamer moeten begeven terwijl we met zijn allen op 6 stoelen moesten staan, de grond niet mochten raken en 3 mensen blind werden gemaakt. Verder zijn we op woensdag het bos in gegaan voor een hike van 15 km door het bos. En nee, niet over de paden, maar dóór het bos. Aangezien we om 3 uur vertrokken was het binnen een uur ook nog eens pikdonker en had ik natuurlijk geen zaklamp. Dit resulteerde na 6 uur lopen uiteraard in blauwe plekken, schrammen en wonden ten overvloede en zeiknatte kleren. Hier een foto van het oversteken van een van de vele rivieren (en ja, die bomen zijn inderdaad spekglad):
Na 6 uur kwamen we aan in een idyllisch vissersdorpje en sliepen we in dit huis op een bloedhete zolder - die dan ook eigenlijk voor 8 personen bestemd was en wij er met zijn 15’en sliepen:
De volgende ochtend zijn we naar de zee gelopen en hebben we allemaal getracht de zogenaamde “babysteen” in de zee te raken met kleine stenen, maar tevergeefs, geen baby’s voor ons dit jaar.
Terwijl Christa en ik op training waren, was Louice met Aliis meegegaan naar een soort damesclub van haar. Vorige zondag hadden ze weer een bijeenkomst voor een sketch die ze zouden gaan doen voor Kadripäev (dit is een dag waarop kinderen langs de deuren gaan en een dansje doen/liedje zingen/sketch doen voor snoep of geld), dat was wat Louice ervan begrepen had in ieder geval. Aliis had gevraagd of Christa en ik ook wilden komen en helpen. Zondag zaten Louice en ik dus tussen 10 hevig discussiërende Estse vrouwen en begonnen we door te krijgen dat we dancing with the stars gingen parodiëren en langs 13 bedrijven zouden gaan. Deze bedrijven geven in ruil voor de sketch geld aan de club, waarmee zij een kerstfeest organiseren voor alle kinderen in Võru die thuis geen normale kerst kunnen vieren. Hiervoor hebben ze van de gemeente een lijst met 40 families gekregen. Dit jaar wordt de 9e keer.
Hoe dan ook, Louice moest een Zweedse ambassadeur in Estland spelen en ik zou foto’s en een film maken. Verder waren er nog een paar Estse danssterren en presentatoren. Ik was natuurlijk allang blij dat ik cameraman mocht zijn en geen raar kostuum aan hoefde, maar niets was minder waar uiteraard: toen Aliis ons gisteren kwam halen had ze ook een erg charmant clownspak bij zich, voor mij dus. Ach het was grappig en voor het goede doel, laten we maar zeggen. Foto’s van de sketch later.
Het is hier inmiddels al -11 geweest en sneeuw was er ook heel veel, maar inmiddels is alles weggeregend en zitten we weer op -2.
Liefs,
Patty
P.S. Bedankt ook voor al jullie leuke berichtjes, ik vind het erg leuk om te lezen!
P.P.S. Dit filmpje lieten ze ons zien op de training, ik vond het wel mooi gedaan, dus wellicht vinden jullie het ook wat :): http://www.miniature-earth.com/me_english.htm
zondag 11 november 2007
Valga en twee minuten Valka
Gisteren besloten Louice en ik naar Valga te gaan. Dit stadje ligt tussen Estland en Letland en de grens loopt dwars door de stad heen. Aangezien er maar een bus is naar Valga vanuit Võru moesten we om 6 uur 's ochtends al van huis. Om half 7 zaten we in de bus en 2 uur later bevonden we ons in Valga.
Veel bijzonders bleek er niet te beleven op het eerste gezicht, behalve dat we voor het eerst een buitenlands restaurant zagen in Estland, Koreaans nog wel, waar we later ook gegeten hebben:
(Let vooral ook op de grappige man)
We besloten maar naar de Letse grens te lopen, die er overigens zo uitzag:
En op deze vriendelijk manier werd aangekondigd:
Vol zelfvertrouwen zijn we de grens overgegaan naar Valka (zo heet Valga in Lets) om onze Estse ID-kaart te laten zien aan de Letse Douane. Uiteraard werkt dat dus niet. Onze ID-kaart is immers geen echte ID-kaart, maar een verblijfsvergunning. Aangezien we allebei geen paspoort bij ons hadden, werden we weer fijn terugbegeleid naar de Estse Douane. Een norse Est kwam ons verveeld vragen of we soms niet konden lezen wat er op de achterkant stond van onze kaart: "Not valuable as a travel document". Dus tja, na 2 minuten Letland moesten we toch de rest van de dag slijten in Estland.
Morgen heb ik mijn on-arrival training. Dit is een verplichte training voor alle nieuwe EVS'ers in Estland en duurt 5 dagen. Volgende week dus weer verslag daarvan :).
Liefs,
Patty
Veel bijzonders bleek er niet te beleven op het eerste gezicht, behalve dat we voor het eerst een buitenlands restaurant zagen in Estland, Koreaans nog wel, waar we later ook gegeten hebben:
(Let vooral ook op de grappige man)
We besloten maar naar de Letse grens te lopen, die er overigens zo uitzag:
En op deze vriendelijk manier werd aangekondigd:
Vol zelfvertrouwen zijn we de grens overgegaan naar Valka (zo heet Valga in Lets) om onze Estse ID-kaart te laten zien aan de Letse Douane. Uiteraard werkt dat dus niet. Onze ID-kaart is immers geen echte ID-kaart, maar een verblijfsvergunning. Aangezien we allebei geen paspoort bij ons hadden, werden we weer fijn terugbegeleid naar de Estse Douane. Een norse Est kwam ons verveeld vragen of we soms niet konden lezen wat er op de achterkant stond van onze kaart: "Not valuable as a travel document". Dus tja, na 2 minuten Letland moesten we toch de rest van de dag slijten in Estland.
Morgen heb ik mijn on-arrival training. Dit is een verplichte training voor alle nieuwe EVS'ers in Estland en duurt 5 dagen. Volgende week dus weer verslag daarvan :).
Liefs,
Patty
donderdag 8 november 2007
Foto's van de kinderen
Hier een paar foto's van de kinderen/kindergarten. Als mijn camera het weer eens gaat doen zal ik er nog veel meer maken. Overigens zijn dit lang niet alle kinderen, want de helft was er vandaag niet, maar zo kunnen jullie toch een beetje een impressie krijgen :).
Kirke (5), Carmen (4), Kristina (4) en Sten (5) en Melani (5) voorin.
Melani (5) en Anastasija (6)
Karmo (5), Kristina (4), Henri (5), Sten (5) en Henry-Haidor (3)
Henry-Haidor (3), Carmen (4) en Kerttu (6)in het halletje/omkleedruimte.
Anastasija (6) en Henry-Haidor (3)
Liefs,
Patty
Kirke (5), Carmen (4), Kristina (4) en Sten (5) en Melani (5) voorin.
Melani (5) en Anastasija (6)
Karmo (5), Kristina (4), Henri (5), Sten (5) en Henry-Haidor (3)
Henry-Haidor (3), Carmen (4) en Kerttu (6)in het halletje/omkleedruimte.
Anastasija (6) en Henry-Haidor (3)
Liefs,
Patty
maandag 5 november 2007
Tartu again
Zaterdag ben ik dus maar weer eens naar Tartu gegaan met Louice, deze keer voor een “meeting” met EVS-vrijwilligers van overal uit Estland. Toen we aankwamen zijn we natuurlijk eerst warme chocolademelk gaan drinken, om daarna het youth centre te vinden, dat fungeerde als meetingpoint en overnachtingsplaats. Eenmaal binnen bleken er een stuk of 20 mensen gekomen te zijn. De vrijwilligers uit Tallinn konden we al snel herkennen aan arrogante en verveelde blikken en zij zijn ook de hele avond alleen maar met elkaar opgetrokken. Verder waren er veel mensen die we al kenden natuurlijk, maar ook een paar aardige andere vrijwilligers die we nog niet ontmoet hadden. Op het moment dat we het youth centre zouden verlaten, begonnen Louice en ik allebei een beetje te twijfelen of we daar wel wilden blijven slapen, want we vonden het allebei niet echt leuk. Na enig beraad en treuzelen besloten we onze spullen maar weer mee te nemen, zodat we de mogelijkheid hadden de laatste bus van 00:45 terug naar huis t nemen.
Na wat rondgelopen te hebben en verscheidene pubs gezien te hebben, besloten we dit inderdaad maar te doen. Keurig kwamen we vijf minuten te vroeg aan op het busstation; de bus was er na 20 minuten wachten echter nog steeds niet. Hierop besloten we maar te gaan informeren in een van de hotels om de hoek. Daar wisten ze ons te vertellen dat 00:45 op zondag, eigenlijk de nacht van zondag op maandag was, heel logisch. Aangezien we allebei niet terug wilden gaan naar die andere mensen hadden we nu de keus 7 uur buiten te wachten op de volgende bus of een hostel te zoeken. Gelukkig kwamen we een goedkope tegen en hebben we daar de rest van de nacht doorgebracht.
Op de kindergarten is het hoofdonderwerp nu vadersdag. Alle kinderen moesten vandaag vertellen wat de naam van hun vader en opa is en wat voor werk ze doen. Aangezien bijna alle vaders of bouwer of houtkapper zijn van beroep, was het nogal interessant dat de mijne met computers werkt. Gelukkig was je naam wel normaal in Estland hoor pap!
Verder is de temperatuur hier inmiddels tot onder nul gedaald en vraag ik me echt af hoe ik de winter ga overleven als ik nu al mijn winterjas en warmste wanten moet gebruiken.
Liefs,
Patty
Na wat rondgelopen te hebben en verscheidene pubs gezien te hebben, besloten we dit inderdaad maar te doen. Keurig kwamen we vijf minuten te vroeg aan op het busstation; de bus was er na 20 minuten wachten echter nog steeds niet. Hierop besloten we maar te gaan informeren in een van de hotels om de hoek. Daar wisten ze ons te vertellen dat 00:45 op zondag, eigenlijk de nacht van zondag op maandag was, heel logisch. Aangezien we allebei niet terug wilden gaan naar die andere mensen hadden we nu de keus 7 uur buiten te wachten op de volgende bus of een hostel te zoeken. Gelukkig kwamen we een goedkope tegen en hebben we daar de rest van de nacht doorgebracht.
Op de kindergarten is het hoofdonderwerp nu vadersdag. Alle kinderen moesten vandaag vertellen wat de naam van hun vader en opa is en wat voor werk ze doen. Aangezien bijna alle vaders of bouwer of houtkapper zijn van beroep, was het nogal interessant dat de mijne met computers werkt. Gelukkig was je naam wel normaal in Estland hoor pap!
Verder is de temperatuur hier inmiddels tot onder nul gedaald en vraag ik me echt af hoe ik de winter ga overleven als ik nu al mijn winterjas en warmste wanten moet gebruiken.
Liefs,
Patty
zaterdag 3 november 2007
Sneeuw!
Alhoewel het al eerder ongemerkt even heeft gesneeuwd, zie ik het vandaag voor het eerst!
Liefs,
Patty
Liefs,
Patty
vrijdag 2 november 2007
Wandeling rond het meer
Ja, ja, jullie lezen het goed: ik heb vrijwillig een wandeling ondernomen. Louice en ik vroegen ons namelijk af wat er aan de andere kant van het meer te beleven viel. Rond twee uur ’s middags zijn we dus vertrokken en binnen no-time zaten we midden in het bos. We hadden gehoord dat het meer een omtrek van ongeveer 7 km had; niet rekening houdend met het feit dat de paden niet direct langs het meer lopen, dachten we dus na 1,5 uur wel rond te zijn. Uiteraard deden we er uiteindelijk meer dan 2 uur langer over, maar we hebben wel heel wat foto’s gemaakt en het was heel gezellig. Mijn camera is overigens nog steeds niet gemaakt, maar de volgende foto’s zijn gemaakt met mijn (Joost z’n) telefoon:
Vandaag houden we filmavond en morgen gaan Louice en ik naar Tartu voor het “Baltic EVS-weekend”. Dit houdt in dat alle EVS’ers in de Baltische staten zijn uitgenodigd in Tartu door een aantal vrijwilligers uit Tallinn om, eh tsja, een gezellige avond/nacht te hebben of iets dergelijks. We slapen met waarschijnlijk ongeveer 40 man in een jeugdcentrum en verder weet ik er ook niet veel over, dus we zien het wel.
Maandag gaan we de tickets voor onze reis naar Riga, Vilnius en Warschau kopen. We hebben inmiddels in elke stad een slaapplaats gevonden via hospitalityclub.org. Dit is een site waar allerlei mensen die van reizen houden hun bank/extra bed/vloer aan elkaar aanbieden. De overnachtingen kosten ons dus niets!
Verder ga ik volgende week met Louice naar Pärnu. En voor de mensen die Christa missen in elk verhaal: wij weten het ook niet, maar haar enige interesse lijkt lezen in bed te zijn :(.
Ten slotte nog iets over de kindergarten, er moet immers ook gewerkt worden (zo zwaar ook allemaal!). Deze week waren er namelijk maar 8-10 kinderen in onze groep, aangezien het schoolvakantie was en veel ouders hun jongere kinderen dan ook thuishouden. Er waren op de kindergarten ook geen lessen, dus niet echt veel te doen; Veera zag haar kans schoon mij weer voor ik-weet-niet-hoeveel tekeningen te vragen.
Zo, volgende bericht komt binnenkort wel weer.
Liefs,
Patty
Vandaag houden we filmavond en morgen gaan Louice en ik naar Tartu voor het “Baltic EVS-weekend”. Dit houdt in dat alle EVS’ers in de Baltische staten zijn uitgenodigd in Tartu door een aantal vrijwilligers uit Tallinn om, eh tsja, een gezellige avond/nacht te hebben of iets dergelijks. We slapen met waarschijnlijk ongeveer 40 man in een jeugdcentrum en verder weet ik er ook niet veel over, dus we zien het wel.
Maandag gaan we de tickets voor onze reis naar Riga, Vilnius en Warschau kopen. We hebben inmiddels in elke stad een slaapplaats gevonden via hospitalityclub.org. Dit is een site waar allerlei mensen die van reizen houden hun bank/extra bed/vloer aan elkaar aanbieden. De overnachtingen kosten ons dus niets!
Verder ga ik volgende week met Louice naar Pärnu. En voor de mensen die Christa missen in elk verhaal: wij weten het ook niet, maar haar enige interesse lijkt lezen in bed te zijn :(.
Ten slotte nog iets over de kindergarten, er moet immers ook gewerkt worden (zo zwaar ook allemaal!). Deze week waren er namelijk maar 8-10 kinderen in onze groep, aangezien het schoolvakantie was en veel ouders hun jongere kinderen dan ook thuishouden. Er waren op de kindergarten ook geen lessen, dus niet echt veel te doen; Veera zag haar kans schoon mij weer voor ik-weet-niet-hoeveel tekeningen te vragen.
Zo, volgende bericht komt binnenkort wel weer.
Liefs,
Patty
zondag 28 oktober 2007
Alweer Tartu
Deze keer dan maar weer kort na de vorige een berichtje!
Vrijdag zouden we eigenlijk een feest geven, maar nadat duidelijk werd dat slechts drie mensen wilden komen, hebben we daar maar van afgezien. Benno uit Tapa en Johanna uit Räpina wilden echter alsnog wel komen en met hen zijn we dus maar naar Ränduri (dit is dus een van de pubs hier) gegaan. Zelfs Felix en Nuno kwamen nog opdagen, dus al met al was het toch nog gezellig.
Gisteren zijn Louice en ik weer naar Tartu gegaan. Aangezien we compleet blut zijn, besloten we te gaan liften. En ja papa, we leven nog.
Na tien minuten met duim omhoog langs de weg te hebben gestaan hadden we al een auto te pakken met een hele aardige Est. Eenmaal in Tartu begreep hij alleen niet helemaal waar hij ons af moest zetten, met het gevolg dat we er na enig navragen achterkwamen dat we ongeveer 7 kilometer uit het centrum waren gedropt. Na twintig minuten lopen vonden we “gelukkig” een bushalte. Weer twintig minuten wachten later stapten we de bus in, waar het vervolgens duidelijk werd dat we slechts verder van het centrum verwijderd raakten. Er zat dus niets anders op uit te stappen en vanaf ongeveer hetzelfde punt als waar we begonnen weer te gaan lopen. Na een halfuur vonden we opnieuw een bushalte, vanwaar de bus wel in goede richting zou moeten vetrekken, maar niet op kwam dagen. Veel meer keus dan gewoon lopen hadden we dus niet echt. In iets meer dan een uur zijn we uiteindelijk toch nog aangekomen bij alle winkels en cafés. Hier heb ik een groooote rugzak gekocht voor onze trip naar Riga, Vilnius en Warschau en hebben Louice en ik ons allerallerlaatste geld uitgegeven aan de beste chocolademelk ooit (heel erg dik, veel schuim en je “eet” en roert met een kaneelstok, die je ook nog eens als rietje kunt gebruiken) en een busticket terug naar Võru.
Ten slotte nog een update over al onze huisdieren. Ondanks onze schoonmaak met anti-insectenspray, de drie soorten gif op alle plaatsen in het huis en het feit dat er nergens etensresten zijn te bekennen, blijven de mieren zich nog steeds hardnekkig handhaven. De “menselijke vlooien” zijn inmiddels uitgeroeid, denken/hopen we, maar Louice zit op dit moment midden in een aanval van dierenvlooien. Het bleek vrijdag dat een jongen in haar groep 6 honden thuis heeft en zelf ook helemaal onder de vlooienbeten zit. Verder heeft Christa sinds een paar dagen luizen, dus die gaat zo met Aliis naar de apotheek voor shampoo en dergelijke. Tot nu toe ben ik nog redelijk beestenvrij geweest, dus ik hoop dat dat zo blijft…
Liefs,
Patty
Vrijdag zouden we eigenlijk een feest geven, maar nadat duidelijk werd dat slechts drie mensen wilden komen, hebben we daar maar van afgezien. Benno uit Tapa en Johanna uit Räpina wilden echter alsnog wel komen en met hen zijn we dus maar naar Ränduri (dit is dus een van de pubs hier) gegaan. Zelfs Felix en Nuno kwamen nog opdagen, dus al met al was het toch nog gezellig.
Gisteren zijn Louice en ik weer naar Tartu gegaan. Aangezien we compleet blut zijn, besloten we te gaan liften. En ja papa, we leven nog.
Na tien minuten met duim omhoog langs de weg te hebben gestaan hadden we al een auto te pakken met een hele aardige Est. Eenmaal in Tartu begreep hij alleen niet helemaal waar hij ons af moest zetten, met het gevolg dat we er na enig navragen achterkwamen dat we ongeveer 7 kilometer uit het centrum waren gedropt. Na twintig minuten lopen vonden we “gelukkig” een bushalte. Weer twintig minuten wachten later stapten we de bus in, waar het vervolgens duidelijk werd dat we slechts verder van het centrum verwijderd raakten. Er zat dus niets anders op uit te stappen en vanaf ongeveer hetzelfde punt als waar we begonnen weer te gaan lopen. Na een halfuur vonden we opnieuw een bushalte, vanwaar de bus wel in goede richting zou moeten vetrekken, maar niet op kwam dagen. Veel meer keus dan gewoon lopen hadden we dus niet echt. In iets meer dan een uur zijn we uiteindelijk toch nog aangekomen bij alle winkels en cafés. Hier heb ik een groooote rugzak gekocht voor onze trip naar Riga, Vilnius en Warschau en hebben Louice en ik ons allerallerlaatste geld uitgegeven aan de beste chocolademelk ooit (heel erg dik, veel schuim en je “eet” en roert met een kaneelstok, die je ook nog eens als rietje kunt gebruiken) en een busticket terug naar Võru.
Ten slotte nog een update over al onze huisdieren. Ondanks onze schoonmaak met anti-insectenspray, de drie soorten gif op alle plaatsen in het huis en het feit dat er nergens etensresten zijn te bekennen, blijven de mieren zich nog steeds hardnekkig handhaven. De “menselijke vlooien” zijn inmiddels uitgeroeid, denken/hopen we, maar Louice zit op dit moment midden in een aanval van dierenvlooien. Het bleek vrijdag dat een jongen in haar groep 6 honden thuis heeft en zelf ook helemaal onder de vlooienbeten zit. Verder heeft Christa sinds een paar dagen luizen, dus die gaat zo met Aliis naar de apotheek voor shampoo en dergelijke. Tot nu toe ben ik nog redelijk beestenvrij geweest, dus ik hoop dat dat zo blijft…
Liefs,
Patty
donderdag 25 oktober 2007
Tartu en aan het eind van je geld nog een stuk maand overhebben
Ben ik weer..
Vrijdag ben ik met Louice, inclusief Zweedse aanhang, rond 3 uur naar Tartu vertrokken. Aldaar was het de bedoeling dat er allerlei dingen te doen waren in verband met "student days". Wij hebben er echter niet een kunnen vinden. Wel kwamen we drie andere EVS'ers tegen en daar hebben we uiteindelijk maar heel wat kroegen mee bezocht. Natuurlijk miste ik de laatste bus van 23:00 naar Võru en ging de volgende pas om 7 uur 's ochtends. Hierom heb ik de nacht moeten doorbrengen bij Marlene (EVS'er in Tartu) op een ranzig matras in haar slaapzak en mijn kleren. Ach, het was in ieder geval gezellig.
Een paar dagen terug kon ik ook mijn Estische ID-kaart ophalen (en nee, op die foto mag je hier ook niet lachen):
En ik heb toevallig wel helemaal in het Ests uitgelegd dat ik mijn ID-kaart kwam halen.
Verder kwamen Louice en ik er na Tartu achter dat je geld best wel vliegt als je 6 bars op een avond ziet. We hadden hierna namelijk allebei nog ongeveer 20 euro te besteden voor de rest van de maand. Hiervan hebben we gisteren echter alweer 10 euro besteed aan "gezellig wat eten en drinken" in Ränduri's, nadat we beiden geen winterjas konden vinden en inmiddels moeten we het allebei zien te rooien met een paar euro's.
Ik heb niet zoveel te vertellen eigenlijk...
Liefs,
Patty
Vrijdag ben ik met Louice, inclusief Zweedse aanhang, rond 3 uur naar Tartu vertrokken. Aldaar was het de bedoeling dat er allerlei dingen te doen waren in verband met "student days". Wij hebben er echter niet een kunnen vinden. Wel kwamen we drie andere EVS'ers tegen en daar hebben we uiteindelijk maar heel wat kroegen mee bezocht. Natuurlijk miste ik de laatste bus van 23:00 naar Võru en ging de volgende pas om 7 uur 's ochtends. Hierom heb ik de nacht moeten doorbrengen bij Marlene (EVS'er in Tartu) op een ranzig matras in haar slaapzak en mijn kleren. Ach, het was in ieder geval gezellig.
Een paar dagen terug kon ik ook mijn Estische ID-kaart ophalen (en nee, op die foto mag je hier ook niet lachen):
En ik heb toevallig wel helemaal in het Ests uitgelegd dat ik mijn ID-kaart kwam halen.
Verder kwamen Louice en ik er na Tartu achter dat je geld best wel vliegt als je 6 bars op een avond ziet. We hadden hierna namelijk allebei nog ongeveer 20 euro te besteden voor de rest van de maand. Hiervan hebben we gisteren echter alweer 10 euro besteed aan "gezellig wat eten en drinken" in Ränduri's, nadat we beiden geen winterjas konden vinden en inmiddels moeten we het allebei zien te rooien met een paar euro's.
Ik heb niet zoveel te vertellen eigenlijk...
Liefs,
Patty
Abonneren op:
Posts (Atom)
