Mihklipäev en nog wat foto's

Tere!

Hier weer een kort berichtje:

Gisteren was Mihklipäev, St. Michael's day op z'n Engels. Christa en ik hebben er tevergeefs geprobeerd achter te komen wat er precies te vieren viel, maar na enige ondervraging van verschillende Esten werd wel duidelijk dat die het zelf eigenlijk ook niet weten. Het schijnt iets te maken te hebben met schapen en de aartsengel Michael, maar wat precies is ons nog steeds een raadsel. Hoe dan ook, het werd op de kindergarten gevierd met een soort markt. Elke klas had zijn eigen kraampje, waar de leraressen etenswaar, gemaakt door moeders uiteraard, verkochten of iets anders hadden verzonnen om geld in te zamelen. Zo was er bijvoorbeeld ook een lerares waarbij je een figuurtje kon maken van een speciaal soort wol, een plaats waar je met een paintballgeweer kon schieten en een soort touwtjestrekken. Bovendien had Aliis spullen meegenomen om de kinderen te schminken, waar ik haar uiteindelijk ook nog mee geholpen heb. Hier wat foto's:


Veera (teacher), Ingrid (foodhelper) en Heli (teacher). Van mijn klas dus :)


Ander kraampje


Dingen maken van wol (Christa en een van haar teachers)


Schminken (Aliis)

Hier nog twee andere foto's van eerder:


Straat met heel veel (herfst)bomen


Zonsondergang

Nu nog even de mededeling dat die e-mailnotificatie dus niet werkt, maar daar waren jullie vast al achter. Het is nogal raar, aangezien het bij mij wel werkt. Als een internettechnisch iemand het snapt, hoor ik het graag :).

Liefs,
Patty

Verjaardag en afscheidsfeestje

Hallo vanuit idyllisch Võru!

Zondag heb ik dus inderdaad niks gedaan. Dat jullie het weten.

Maandag was Louice haar verjaardag. Die hebben we met alle vrijwilligers hier, Verena (de ex-vrijwilliger), Aliis, Johanna (de zus van Louice) en Andrea (vrijwilliger in Viljandi, op bezoek in Võru) gevierd in de "Irish pub" hier. Daarna zijn we naar de brug over het meer gelopen en hebben daar midden in de nacht "Happy Birthday" in zes talen gezongen en cake gegeten die Aliis had meegenomen. Gezellige verjaardag dus.
Gisteren was het "afscheidsfeestje" van Verena. Ze was hier twee weken op bezoek en wilde dat afsluiten met een soort feestje. Met Christa, Louice, Johanna en natuurlijk Verena zijn we daarom naar een vriendin van Aliis gegaan, Marili, dezelfde als toen met de platte band overigens. Met brooddeeg in de aanslag zijn we in de auto gestapt richting een "fireplace" in het bos. Helaas waren de broodjes uiteindelijk zwart aan de buitenkant en ongaar aan de binnenkant, maar het was wel gezellig en de plaats was erg mooi. Om 11 uur zijn we weer teruggegaan om in Marili's sauna te gaan. Veel Esten hebben trouwens een eigen sauna bij hun huis en als ze dat niet hebben, gaan ze wel naar de openbare sauna's. Dat verklaart in ieder geval waarom Johanna en ik bijna van ons stokje gingen terwijl Marili vond dat het nog niet eens heet te noemen was. Na een uur sauna, met afwisselend afkoelen met emmers koud water in de tuin, was iedereen in ieder geval wel kapot en zijn we rond half 1 naar huis gegaan.




Zo, geen lang verhaal vandaag!

Liefs,
Patty

Estische les, hoogste punt van Võrumaa en platte band

Tervist!

Eergisteren dus de eerste Estische les :). We zijn echt bij de basis begonnen: “hallo”, “mijn naam is”, “ik kom van” etc. Het meeste wist ik eigenlijk al, maar mijn uitspraak liet nogal te wensen over, van allemaal trouwens. Ze hebben hier namelijk zulke gekke letters en klanken dat ik ze bijna niet m’n strot uit krijg: ä, ö, ü, õ enzovoort. Het maakt het wel weer makkelijker dat ze hier heel fonetisch schrijven. Onze lerares is in ieder geval ook erg aardig en goed, dus het moet wel goed komen allemaal. Van nu af aan zullen we twee keer per week les hebben.
Gisteren was de directrice van de kindergarten jarig. Om kwart over 1, het moment van “wisselen van de wacht” en als alle kinderen slapen (nuja, dat horen ze dan te doen), komen dan alle teachers naar de grote zaal om dat te vieren. Dat vieren gaat ongeveer zo: er staan vier taarten, twee schalen koekjes, twee bakken snoep en twee bakken druiven op tafel en iedereen vreet zoveel als hij wil. Het is volkomen normaal drie stukken taart te eten, er nog één extra mee te nemen en je zakken vol snoep te stoppen. Dit gaat overigens overal zo; als iemand een cake of taart op tafel zet pakt iedereen tot hij volzit. Ik blijf me er steeds over verbazen…
Vandaag dachten we lekker niets te doen, maar Aliis belde of we met haar en een vriendin meegingen naar een soort markt, waar men eigen spullen verkoopt en er ook volksdansen te zien zijn. Dat hebben we dus maar gedaan en een half uur later, 12 uur ongeveer, zaten we in de auto. Volgens Aliis ook meteen een mooie gelegenheid om het zeer mooie Estse landschap te zien. Eenmaal aangekomen bleek het eigenlijk nogal tegen te vallen, dus besloten we terug te rijden naar een bekende uitkijktoren, het hoogste punt van Võrumaa. Eerst nog een foto van het volksdansen daar:



Goed, daarna hebben we dus deze toren beklommen:



En het uitzicht was zo:



Christa, Aliis, Louice en ik:



Op de terugweg zijn we wat omgereden omdat Aliis en vriendin ons de “echte Estse wegen” (lees: zand en heel veel stenen) wilden laten zien. Dit resulteerde echter in een platte band, en dat wordt natuurlijk niets met vijf vrouwen in een auto op een uitgestorven weg. Daarop belde Aliis dus haar man en die wilde ons wel komen redden met een vriend van hem. We zaten alleen zo’n 40 kilometer van Võru af, dus dat duurde nog wel even. Gelukkig vonden we nog ergens Estisch triviant in de auto en hebben we ons kunnen vermaken in de tussentijd. Toen de mannen aankwamen hebben ze ons uiteraard eerst uit staan lachen, maar daarna binnen een kwartiertje de band verwisseld. Al met al waren we om 6 uur weer thuis. :)
Morgen ga ik dus hoogstwaarschijnlijk echt niets doen.

Liefs,
Patty

Nog steeds de kindergarten

Om de gemiddelde frequentie van berichten plaatsen maar op peil te houden:

De strenge kindergartenteacher, Heli, bleek achteraf erg aardig, tegen mij tenminste. Tegen de kinderen is ze nogal streng en ongeduldig, maar ze kan wel goed lesgeven. Bij haar zijn de kinderen namelijk veel enthousiaster en doen ze veel beter mee dan bij Veera, de andere teacher dus. De kinderen slaan elkaar inmiddels de hersens in omdat ze allemaal mijn hand vast willen houden, naast me willen zitten of iets met me willen maken. De klompjes van Sabine, Shanti en Jeroen waren overigens ook een grote hit!
Wat wel grappig is, is dat de kinderen hier 4 outfits hebben: voor binnen, voor buiten, voor gym en om in te slapen. Ze hebben ook 2 paar schoenen; voor binnen en buiten. Iedereen hier in Estland trekt zijn schoenen uit bij binnenkomst van een huis, school, kindergarten of wat dan ook. Iets anders waar ik aan moest wennen, was dat er hier overal appel- en perenbomen staan en dat iedereen de vruchten zo van de grond eet. In de kindergarten zijn de kinderen er in ieder geval dol op. Het is zo apart om 15 kinderen alle puzzels en spelletjes achter te zien laten om op een emmer vol appels en peren af te stormen, en dan ook echt vechten om de laatste stukjes. Ze doen hetzelfde met stukjes wortels, banaan, druiven etc. Mijn dagelijkse portie fruit krijg ik in ieder geval wel binnen op de kindergarten. Gisteren kreeg ik nog een tas vol appels mee van mijn teacher, daar hebben we een appelcake van gemaakt :).
Verder heb ik Võru's antiekwinkel gezien, echt geweldig! Het erge is ook dat het allemaal niets kost, nogal moeilijk om je portemonnee in je tas te houden dus. Verder ben ik nu lid van de bibliotheek, waar ze een kleine kast met engelse boeken hebben, en heb ik vandaag kennisgemaakt met onze lerares Estisch. Morgen hebben we, Christa, Felix, ik en ook Nuno, die hier al 6 maanden is, maar gestopt is met de lessen en nu weer wil beginnen, onze eerste les. Tot nu toe heb ik het moeten doen met een met hulp van Louice opgestelde woordenlijst van één kantje. Dat houdt dus in woorden als: goed, stop, niet doen, wacht, mooi etc. Vervelende is alleen dat de kinderen dan meteen denken dat ik alles begrijp... Overigens klappen ze nog steeds als ik in de kring iets Estisch zeg; lief, maar ik word er ook een beetje gek van.
Zodadelijk gaan we nog naar een pub of iets dergelijks, aangezien Felix jarig is.

Nu zijn jullie wel weer op de hoogte!

Liefs,
Patty

Eerste dag op de kindergarten

Jaja, alweer een berichtje. Jullie hoeven het niet te lezen hoor, maar ik vind het wel fijn om het op te schrijven :).

Vandaag dus voor het eerst op de kindergarten. Dat was best moeilijk... De kinderen keken me eerst aan alsof ik een aliën was en iedereen blijft maar Estisch tegen me praten, of ik er nou wel of niet iets van begrijp. Dus het eerste half uur stond ik op het punt om te gaan huilen of iets dergelijks. Mijn "kindergartenteacher" is echter heel erg lief en ze spreekt zelfs een klein beetje Engels. Ze is een soort lieve oma en heeft zelf twee kinderen die nu in het buitenland wonen. De kinderen zijn overigens 3 t/m 7 jaar oud, dat had ik dus verkeerd begrepen. Hier ben ik wel blij om, want met de grootsten kan ik vrij weinig doen; ze spelen met elkaar en maken werkjes. Met de kleinsten kan ik puzzelen, kleuren en legoën. Nadat ik een paar schapen van lego had gemaakt was ik in ieder geval helemaal hip and happening. De kinderen pakten ook mijn hand vast en wilden allemaal dat ik bij ze kwam zitten. Bovendien gingen ze klappen toen ik mezelf in Estisch voorstelde. Erg lief dus :).
De dag gaat trouwens ongeveer zo: De meeste kinderen komen om 7 uur al de kindergarten binnenstromen. Om half 9 kom ik en dan gaan we ontbijten met pap, brood of iets anders dergelijks. Hierna kunnen de kinderen spelen met wat ze maar willen, wel wordt puzzelen en lego gestimuleerd. Rond 10 uur hebben ze een reken- of taalles en daar volgt weer speeltijd op. Rond 11 uur weer een dergelijke les en om 12 uur eten we lunch. De lunch is warm, is goed te eten, maar is wel vet en met weinig groenten. Het kost mij overigens maar 8 kroon (55 eurocent) om ontbijt en lunch mee te eten. Na de lunch gaan de kinderen van 1 tot 3 slapen en ga ik naar huis. Bovendien zingen ze ook liedjes tussendoor en doen ze een vertelrondje.
Uiteindelijk was het allemaal wel leuk, maar het is nog wennen natuurlijk, voor iedereen. Morgen komt de teacher die vandaag voor 's middags stond. Ze wisselen namelijk elke dag; de ene dag dus 's morgens en de volgende 's middags, zo rouleren ze met zijn tweeën. Die van morgen zag er nogal streng uit, dus ik hoop dat het meevalt. :)
Vanmiddag heb ik nog allerlei praktische zaken geregeld, zoals een bank account openen, en hebben we hele goede pizza met cola gegeten in een café/restaurant voor nog geen 3 euro. Dit was het verder wel voor vandaag. Nu ga ik naar bed, want morgen moet ik weer om 7 uur op :(.

Hier is trouwens de link naar wat eerdere foto's: http://s208.photobucket.com/albums/bb81/PattyHuijgens/ Ze staan alleen in omgekeerde volgorde: het begin is rechtsonderaan in de map "Tallinn" en gaat na die map verder in de andere map, ook vanaf rechtsonderaan.

Liefs,
Patty

Estland-tour en eindelijk in Võru aangekomen

Hey allemaal,

Hier weer een berichtje, vanuit Võru dit keer!
Eergisteren zijn we om 8 uur met 10 vrijwilligers vertrokken uit Tallinn, met als eerste reisbestemming Tapa. Hier hebben we kort het project van Benno bezocht en zijn spullen daar gedumpt. Vervolgens zijn we doorgegegaan richting Võru, met enkele stops bij grote meren en mooie plaatsen. In Võru heb ik voor het eerst mijn project gezien. Bij binnenkomst werden Christa, de andere vrijwilligster in de kindergarten, en ik meteen warm onthaald en omhelsd door de principal en Aliis, onze mentor hier. Het gebouw is erg groot en heeft veel buitenspeelplaatsen. Als ik het goed begrepen heb krijg ik een groep met 5/6-jarigen. Er is één lerares en een "hulplerares". Ik zal er van maandag tot vrijdag werken van 8.30 tot 13.00 en zal er ook ontbijten en lunchen. Dit betekent veel pap en warm eten in de middag, maar dat is wel mooi want dan hoef ik 's avonds zelf niet meer te koken ;). Ze hebben hier trouwens normaal brood en ze eten ook veel van een soort roggebrood, maar favoriet is dus pap met jam, fruit of honing voor in de morgen. Die pap heeft een heel andere structuur dan Brinta, maar smaakt ongeveer hetzelfde. 's Avonds/'s middags eten ze veel aardappelen, kool, zuurkool, wortelen en een soort roodrozige drab waarvan ik er nog niet achter ben wat het is. De kaas is hier trouwens heel erg lekker; heel zacht en jong, maar wel met smaak. En oh ja, Joost, kaas is in het Estisch "Juust", dus dan weet je wat je onder je berichtje hebt gezet laatst ;).
Maar goed, nadat we ons project gezien hadden en onze spullen naar de flat gebracht hadden, zijn we teruggereden naar Tartu en daarna naar Viljandi, dat het eindpunt was van de tour, om de rest van de projecten te zien. Christa en ik mochten ook in Võru blijven, maar we wilden liever ook de andere steden bekijken. Die avond zijn we in Viljandi bij Andrea blijven slapen. De volgende ochtend zijn we op de bus terug naar Võru gestapt. Bij het busstation stonden Louice, onze mede-kindergartenvrijwilliger en huisgenoot, en Aliis al te wachten. Zij hebben ons naar de flat gebracht, waar we even tijd voor onszelf hadden. s' Middags heeft Louice ons de stad laten zien; er zijn hier veel tweedehandswinkeltjes en supermarkten. Ook zijn er gezellige pubs te vinden, waar je trouwens voor nog geen 3 euro een hele goede maaltijd kan krijgen. Wij hebben echter bij Aliis thuis gegeten. Ze had avondeten voorbereid voor alle vrijwilligers in Võru. Dit zijn er 5 in totaal: Louice (Zweden), Christa (Duitsland) en ik bij de kindergarten, Felix (Duitsland) bij het jeugdcentrum en Nuno (Portugal) bij een gehandicaptenopvang. Felix en Nuno wonen ook samen en zijn allebei een beetje apart. Christa en Louice zijn allebei erg aardig. Zij delen de grootste kamer in onze flat en ik heb de kleinste voor mijzelf. We hebben ook een balkon en een geweldig uitzicht:


Mijn kamer


Andere kamer en Louice


Louice en Christa







Uitzicht

Aliis is heel erg aardig, ze doet heel veel voor de vrijwilligers hier en helpt ons met allerlei dingen. Ze is zelf au-pair in Duitsland geweest en is daarom de enige hier die een vreemde taal spreekt. Gelukkig verstaat ze ook een beetje Engels, want Duits praten lukt mij echt niet. Zij spreekt dus Duits en ik Engels terug, of Christa fungeert als tolk als we er niet uitkomen.
Morgen begin ik op de kindergarten. Ik heb van meerdere bronnen vernomen dat de twee leraressen van mijn groep erg aardig zijn, dus dat zit wel goed. Ik hoop dat het leuk is en dat ik ze niet teleurstel ;).
Dit is trouwens ons adres:

Vabriku 6-15
65610 Võru
Estland

Nu kunnen jullie me ook nog kaarten en brieven sturen (hint ;)).
De rest van de foto's komen binnenkort, het duurt zo vreselijk lang ze op internet te zetten...

Liefs,
Patty

En bedankt voor jullie leuke berichtjes!

Seminar, Tallinn en tram-avonturen

Tere!

Hier weer even een berichtje vanuit Estland. Gisteren hebben we tot ongeveer vier uur moeten luisteren naar dingen over de geschiedenis en cultuur van Estland. Bovendien hebben we onze eerste taalles gehad. Hier wat dingen over het Estisch:

- Het Estisch heeft 14 naamvallen en geen voorzetsels.
- Het Estisch heeft 10 verschillende klinkers en er bestaan geen tweeklanken van verschillende klinkers.
- Er bestaan woorden met een stuk of 8 verschillende klinkers achter elkaar; dat klinkt dus heel raar omdat elke klinker apart moet worden uitgesproken.
- Er bestaan ook woorden met 4 dezelfde klinkers achter elkaar.
- De Õ spreek je uit als “uh”, de R als “rrrr” en de U als “oe”. Vandaar dat niemand hier dus snapte waar ik heen ging als ik “Võru” zei. Ik kan het overigens nog steeds niet goed uitspreken.

Na deze “seminar” zijn we met z’n 8’en ongeveer, ook met EVS-vrijwilligers die al twee maanden in Tallinn zitten, naar de oude stad gegaan. Hier heel mooi uitzicht gezien en ook mooie oude gebouwen. Het lijkt een beetje op Praag. De foto’s komen binnenkort, ik heb namelijk geen idee waar in mijn koffer m’n kaartlezer zit en de kabel van mijn camera ben ik vergeten. Hoe dan ook, toen Andrea en ik rond half 10 teruggingen vanuit het centrum naar onze slaapplaats, heeft dat uiteindelijk een uur geduurd in plaats van de benodigde 10 minuten. We hadden het goede tramnummer gevonden en stapten in. Na een aantal stops dachten we bekende dingen te zien en er te zijn. Maar niets was minder waar. We waren namelijk de verkeerde richting ingegaan. Daar kwamen we echter pas na een kwartier achter, toen we ons huis niet konden vinden en bleek dat de straatnaam op de kaart aan de geheel andere kant van Tallinn was te vinden. Hierop zijn we dus in de tram gestapt die de andere richting opging en hebben heel geconcentreerd uit het raam gekeken om bij de goede halte uit te stappen. We wisten niet hoe de halte heette en we wisten verder alleen dat als we een brug over waren gereden, we te ver waren. Uiteindelijk reden we dus de brug over en moesten we een pokkenend teruglopen, maar we zijn thuisgekomen!
Vandaag hebben we een project hier in Tallinn bezocht, zijn we in het grootste kunstmuseum van Tallinn geweest - 5 groooote etages - , misschien moet oma dus ook maar langskomen ;), en hebben we een korte tour gehad in de oude stad. We zijn net weer “thuis” en hebben gekookt. Straks komen hier ook nog twee ex-EVS’ers slapen, maar ik weet er ook het fijne niet van.
De afgelopen drie dagen hebben we in ieder geval heel erg veel gelopen, dus ik heb spierpijn in mijn kuiten en ik ben echt moe. Morgen worden we om 8 uur opgehaald met de tourbus voor een tweedaagse tour langs al onze projecten. Overmorgen zal ik in Võru aankomen .
Alle Duitsers vragen me hier overigens of ik in de VS heb gewoond en of ik half Amerikaans ben of iets dergelijks, omdat ze vinden dat ik als een Amerikaan praat (Ja lach maar Joost..). En oh ja, ik heb ook nog een Estische simkaart gekocht, dus als jullie willen sms’en of bellen, het nummer is: +37257420869.

Liefs,
Patty

P.S. Hiernaast staat nu iets nieuws; je kan je e-mailadres invullen en als het goed is krijg je dan een mailtje als ik iets nieuws geschreven heb. Ik weet nog niet helemaal zeker of het goed werkt, maar dat merken we dan wel. :)

Aangekomen!

Ik ben er nu echt. In hartje Tallinn nog wel, alhoewel ik eigenlijk niet echt weet waar ik ben en in wat voor soort pand ik zit. We (Andrea -later meer- en ik) slapen namelijk in een soort vergaderzaal, maar er is ook een keuken en een badkamer. Er zijn nu ook nog gewoon mensen aan het werk hier :S. Hoe dan ook, ik zal even bij het begin beginnen.
Vanaf schiphol naar Hamburg was allemaal wel goed verlopen, op de lange rijen na dan. In Hamburg dacht ik echter aanvankelijk dat ik het helemaal fout had gedaan, omdat ik opeens in de ontvangsthal stond terwijl ik op schiphol begrepen had binnen de douane te moeten blijven. Ik had echter al snel een informatiebalie gevonden en die wisten mij te vertellen dat ze niet eens een “transitdesk” hadden, waar ik volgens inckecktruus op schiphol heen moest. Uiteindelijk dus alsnog inchecken en douane, dit keer zonder lange rijen – dus ook nog even thee gedronken en jullie lieve verhaaltjes, tekeningen, woordenlijstjes, gedichten etc. doorgebladerd. Heel erg leuk en lief!:)
In het vliegtuig naar Tallinn dacht ik wat slaap in te halen, maar helaas zat ik ingesloten tussen drie krijsende baby’s. Bij de bagageruimte heb ik mijn twee Duitse mede-EVS’ers die op dezelfde vlucht zaten, Andrea en Benno, gevonden. Met hen ben ik naar buiten gelopen, alwaar andere vrijwilligers en twee Estse meisjes waarvan ik eigenlijk nog steeds niet weet wat ze precies doen, ons opwachtten. Eén van die meisjes, Laura, heeft ons drieën meegenomen in een taxi naar de slaapplaats van Andrea en mij. Daar waren ze echter nog aan het vergaderen, dus we mochten slechts onze spullen dumpen en om half zeven maar weer terugkomen. Vervolgens zijn we naar Benno zijn slaapplaats gereden. Hij slaapt bij een heel lief oud vrouwtje die brood en koffie voor ons ging maken. En ja, ik heb koffie gedronken. En ja, het was smerig. Maar ze wilde ons zo graag voorzien van eten en drinken dat ik het eigenlijk niet durfde te weigeren, aangezien ze ook alleen Estisch sprak. Laura spreekt gelukkig wel redelijk Engels, dus ze heeft ons wel goed kunnen helpen. Nadat we daar dus volgestopt zijn, zijn we naar de trolleybus gelopen om weer terug te gaan naar onze slaapplaats, maar Laura kent Tallinn ook niet zo goed en dus zijn we bij de verkeerde halte uitgestapt. Na een halfuur lopen toch aangekomen. Ze waren alleen nog steeds niet klaar. En het was zeven uur. Daarop heeft Laura ons naar een supermarkt gebracht om wat eten te kopen, waar we zo maar eens iets van gaan maken.
We zijn nu dus net in onze “slaapzaal”. Ave, hoofd van de organisatie, komt zo nog langs om ons uit te leggen hoe we morgen met de bus bij de seminar komen; dat wordt nog wat morgen. We snappen eigenlijk niet zo goed wat de bedoeling nu helemaal is. Er zouden trouwens aanvankelijk nog twee Duitse meisjes hier slapen, maar die hadden ernstige vertraging, dus die komen morgen. Zo, dit verhaal is wel lang genoeg voor één dag. Binnenkort meer. :)

Liefs,
Patty