Officieel inwoner van Võru en sportdagen

Aangezien het alweer vier dagen geleden is dat ik hier voor het laatst schreef - een gapend gat in vergelijking met lengtes van andere tussenpauzes - zal ik proberen weer wat op digitaal papier te kwakken. Eigenlijk is er niet veel boeiends gebeurd, maar eenmaal begonnen zal dit waarschijnlijk toch nog wel een lang verhaal worden.
Inmiddels heb ik namelijk wel alweer twee sportdagen achter de rug en ben ik officieel inwoner van Võru. Dit laatste wilden we vandaag overigens bekronen met het laten maken van een Estische ID-kaart, maar het lot dacht daar anders over; de instantie die hierover gaat (ik heb uit het Duits van Aliis niet echt begrepen welke precies) bleek namelijk op uitgerekend de eerste donderdag van de maand gesloten te zijn. Hoe verzin je het. Daarop besloot ik maar de door Louice aanbevolen "kunstwinkel" eens te bekijken. Die bleek sinds vorige week echter failliet te zijn. Inmiddels heb ik getracht ergens anders verf of pastelkrijt te vinden, maar tot op heden onsuccesvol. Dit heb ik trouwens nodig voor de "kunstikooli" - jullie kunnen vast zelf bedenken wat dat is -, waar ik vorige week ben langs gegaan om te informeren over kunstlessen. Ik werd er erg enthousiast ontvangen door iemand die verbazingwekkend genoeg zelfs wat Engels sprak. Ze vertelde mij dat in oktober een nieuwe cursus van twee maanden (1 keer per week 3 uur) van start zou gaan en dit zo'n 200 kroon zou kosten. Aanvankelijk dacht ik na het nodige omrekenwerk, 12 euro dus, dat ze per les bedoelde, maar nee hoor "voor de hele cursus". Waarom ik naar een kunstwinkel zocht, was omdat materiaal niet is inbegrepen, maar ik heb al ondervonden dat ook dat mijn bankrekening niet zal plunderen. Nu heb ik dus zaterdag een bijeenkomst waarin de tijden en dagen voor de cursus worden vastgezet, dit wordt namelijk democratisch besloten en is niet van tevoren vastgezet. Vandaag werd ik in ieder geval nog gebeld door dezelfde mevrouw als van vorige week en kreeg ik te horen dat ze de lerares had voorbereid op de komst van een buitenlander in haar les en er bovendien iemand in dezelfde les zit die Engels geeft op een school, dus dat is al mooi.
Dan nog de sportdagen. Eentje ervan was al ergens vorige week; met 18 kinderen zijn we met fluoriserende hesjes over straat gegaan op weg naar de bus. Eenmaal in de bus zaten we met huilende kinderen, aangezien er niet genoeg zitplaatsen waren en ze zelf niet goed konden blijven staan. Gelukkig was het maar een ritje van 10 minuten eer we in het bos aankwamen. In het bos had de gymlerares allerlei spelletjes voorbereid, erg leuk.
De tweede sportdag was vandaag en was iets anders. Deze was namelijk alleen voor de twee groepen met kinderen van 5-6, soms 7 jaar. Mijn groep is echter een beetje apart, aangezien we als enige kinderen met de leeftijd van 3-7 door elkaar hebben lopen. Vijf ervan waren oud genoeg en met hen zijn we dan ook naar deze sportdag gegaan. Deze keer moesten alle kinderen sprinten, verspringen en balgooien. Aan mij werd de taak van het aflezen van de centimeter bij het verspringen toebedeeld, fijn ja. Alhoewel tellen in Estisch niet erg moeilijk is, is het toch wel lastig 247 direct uit te spreken als er drie leraressen op je oordeel staan te wachten. Al met al ging het uiteindelijk nog wel goed ook. Natuurlijk waren we ook wel een beetje trots toen de kinderen met z'n vijven 6 van de 18 prijzen hadden binnengesleept, er waren namelijk zo'n vijftig kinderen in totaal.
Morgen gaan we naar een feestje van de vrijwilligers in Viljandi die sinds een paar dagen met z'n drieën in een nieuwe flat wonen.

Ten slotte hier nog twee foto's van de stad:


Uitzicht vanaf de andere kant van onze flat.


Stadscentrum.

Liefs,
Patty