Räpina

Tere, tere

In de waan met onze nieuwe hobby, zijn Louice en ik vrijdag na de kindergarten op zoek gegaan naar meer wol. Met uiteindelijk 7 nieuwe bollen voor beide, kunnen we hopelijk weer even vooruit. We zaten er bovendien aan te denken maar een winkel te beginnen in onze ongebruikte kelder, maar vonden toch dat er te veel spinnenwebben waren. Hoe dan ook, die vrijdag heb ik tevens hele elegante hiking shoes gekocht om de winter te overleven - goed hè, mam, schoenen kopen omdat ze goed zijn en niet omdat ze mooi zijn -, iedereen schijnt ze hier te hebben.
De afgelopen dagen heeft het hier ook vreselijk veel geregend. Het leuke is dat er overal gaten zitten in de wegen, maar er nergens een naar het riool te vinden is. De afvoer van regenwater is dus een ramp hier. Resultaat: een paar extra meren in onze stad en twee hele natte naïeve vrijwilligers – want natuuuuurlijk gaan hele grote bussen wel langzamer rijden als er voetgangers aankomen en kunnen we best in het midden van de stoep lopen…


Gisteren hadden we niets te doen en hebben we maar een plaatsje uitgezocht op de kaart om te bezoeken. Dat is uiteindelijk Räpina geworden; nog kleiner dan Võru, anderhalf uur hier vandaan en één euro met de bus. Eenmaal aangekomen konden we het stadscentrum niet vinden. Wie verzint het dan ook de plattegrond bij het busstation precies in spiegelbeeld te maken (we moesten links op de kaart, maar rechts in de echte wereld) als er ook drie meisjes aan kunnen komen? Hoe dan ook, uiteindelijk toch nog gevonden. Er bleek verder nog een soort ruïne te zijn, een leuk park en één kroeg met blijkbaar alleen maar dronken stamgasten (om 12 uur ’s middags); we zijn nog nooit zo raar aangekeken. Hier nog wat foto’s:




Het is hier nu bovendien ongeveer 5 graden overdag, dus wij dragen al mutsen, sjaals en handschoenen. Nu al koud, dat wordt nog leuk met -28...


Liefs,
Patty