Morgen rond deze tijd lopen wij al lang en breed in Riga; hier dus even het "schema" om jullie op de hoogte te houden:
24.11 Võru-Tartu 03:20-05:40 en Tartu-Riga 6:15-10:30
26.11 Riga-Vilnius 10:40-14:40
28.11 Vilnius-Warschau 22:25-06:45
02.12 Warschau-Tartu 06:30-23:25 (overstappen in Riga in 20 minuten) en dan terug naar Võru.
Ik zal het waarschijnlijk zonder internet moeten doen, dus tot over 10 dagen maar weer!
Liefs,
Patty
vrijdag 23 november 2007
dinsdag 20 november 2007
On-arrival training en Kadripäevsketch
Het heeft even geduurd, maar hier weer een berichtje :).
Vorige week was onze on-arrival training. Dit is verplicht voor alle nieuwe EVS’ers in Estland. Christa en ik moesten vier uur reizen met de bus naar Tallinn (de ontmoetingsplaats) en daarna nog eens een uur met zijn allen naar Palmse, de plaats van bestemming. In totaal waren we met 13 vrijwilligers en 2 trainers; Markus-Tarmo en Kristi.
De training ging vooral over motivatie, stress, problemen, Estland en Esten, verwachtingen en doelen. Soms was het allemaal een beetje te zweverig en zou je je bijna slecht gaan voelen als je “gewoon naar Estland wilde”, aangezien verwacht werd dat overal een gedachte of hoger doel achter zat, maar al met al was het wel ok. We hebben veel posters moeten maken, gevoelens moeten uiten in klei en andere artistieke rotzooi, maar ook veel spelletjes gedaan (met uiteraard weer een filosofische achtergrond). Zo hebben we ons met zijn 13’en naar een andere kamer moeten begeven terwijl we met zijn allen op 6 stoelen moesten staan, de grond niet mochten raken en 3 mensen blind werden gemaakt. Verder zijn we op woensdag het bos in gegaan voor een hike van 15 km door het bos. En nee, niet over de paden, maar dóór het bos. Aangezien we om 3 uur vertrokken was het binnen een uur ook nog eens pikdonker en had ik natuurlijk geen zaklamp. Dit resulteerde na 6 uur lopen uiteraard in blauwe plekken, schrammen en wonden ten overvloede en zeiknatte kleren. Hier een foto van het oversteken van een van de vele rivieren (en ja, die bomen zijn inderdaad spekglad):
Na 6 uur kwamen we aan in een idyllisch vissersdorpje en sliepen we in dit huis op een bloedhete zolder - die dan ook eigenlijk voor 8 personen bestemd was en wij er met zijn 15’en sliepen:
De volgende ochtend zijn we naar de zee gelopen en hebben we allemaal getracht de zogenaamde “babysteen” in de zee te raken met kleine stenen, maar tevergeefs, geen baby’s voor ons dit jaar.
Terwijl Christa en ik op training waren, was Louice met Aliis meegegaan naar een soort damesclub van haar. Vorige zondag hadden ze weer een bijeenkomst voor een sketch die ze zouden gaan doen voor Kadripäev (dit is een dag waarop kinderen langs de deuren gaan en een dansje doen/liedje zingen/sketch doen voor snoep of geld), dat was wat Louice ervan begrepen had in ieder geval. Aliis had gevraagd of Christa en ik ook wilden komen en helpen. Zondag zaten Louice en ik dus tussen 10 hevig discussiërende Estse vrouwen en begonnen we door te krijgen dat we dancing with the stars gingen parodiëren en langs 13 bedrijven zouden gaan. Deze bedrijven geven in ruil voor de sketch geld aan de club, waarmee zij een kerstfeest organiseren voor alle kinderen in Võru die thuis geen normale kerst kunnen vieren. Hiervoor hebben ze van de gemeente een lijst met 40 families gekregen. Dit jaar wordt de 9e keer.
Hoe dan ook, Louice moest een Zweedse ambassadeur in Estland spelen en ik zou foto’s en een film maken. Verder waren er nog een paar Estse danssterren en presentatoren. Ik was natuurlijk allang blij dat ik cameraman mocht zijn en geen raar kostuum aan hoefde, maar niets was minder waar uiteraard: toen Aliis ons gisteren kwam halen had ze ook een erg charmant clownspak bij zich, voor mij dus. Ach het was grappig en voor het goede doel, laten we maar zeggen. Foto’s van de sketch later.
Het is hier inmiddels al -11 geweest en sneeuw was er ook heel veel, maar inmiddels is alles weggeregend en zitten we weer op -2.
Liefs,
Patty
P.S. Bedankt ook voor al jullie leuke berichtjes, ik vind het erg leuk om te lezen!
P.P.S. Dit filmpje lieten ze ons zien op de training, ik vond het wel mooi gedaan, dus wellicht vinden jullie het ook wat :): http://www.miniature-earth.com/me_english.htm
Vorige week was onze on-arrival training. Dit is verplicht voor alle nieuwe EVS’ers in Estland. Christa en ik moesten vier uur reizen met de bus naar Tallinn (de ontmoetingsplaats) en daarna nog eens een uur met zijn allen naar Palmse, de plaats van bestemming. In totaal waren we met 13 vrijwilligers en 2 trainers; Markus-Tarmo en Kristi.
De training ging vooral over motivatie, stress, problemen, Estland en Esten, verwachtingen en doelen. Soms was het allemaal een beetje te zweverig en zou je je bijna slecht gaan voelen als je “gewoon naar Estland wilde”, aangezien verwacht werd dat overal een gedachte of hoger doel achter zat, maar al met al was het wel ok. We hebben veel posters moeten maken, gevoelens moeten uiten in klei en andere artistieke rotzooi, maar ook veel spelletjes gedaan (met uiteraard weer een filosofische achtergrond). Zo hebben we ons met zijn 13’en naar een andere kamer moeten begeven terwijl we met zijn allen op 6 stoelen moesten staan, de grond niet mochten raken en 3 mensen blind werden gemaakt. Verder zijn we op woensdag het bos in gegaan voor een hike van 15 km door het bos. En nee, niet over de paden, maar dóór het bos. Aangezien we om 3 uur vertrokken was het binnen een uur ook nog eens pikdonker en had ik natuurlijk geen zaklamp. Dit resulteerde na 6 uur lopen uiteraard in blauwe plekken, schrammen en wonden ten overvloede en zeiknatte kleren. Hier een foto van het oversteken van een van de vele rivieren (en ja, die bomen zijn inderdaad spekglad):
Na 6 uur kwamen we aan in een idyllisch vissersdorpje en sliepen we in dit huis op een bloedhete zolder - die dan ook eigenlijk voor 8 personen bestemd was en wij er met zijn 15’en sliepen:
De volgende ochtend zijn we naar de zee gelopen en hebben we allemaal getracht de zogenaamde “babysteen” in de zee te raken met kleine stenen, maar tevergeefs, geen baby’s voor ons dit jaar.
Terwijl Christa en ik op training waren, was Louice met Aliis meegegaan naar een soort damesclub van haar. Vorige zondag hadden ze weer een bijeenkomst voor een sketch die ze zouden gaan doen voor Kadripäev (dit is een dag waarop kinderen langs de deuren gaan en een dansje doen/liedje zingen/sketch doen voor snoep of geld), dat was wat Louice ervan begrepen had in ieder geval. Aliis had gevraagd of Christa en ik ook wilden komen en helpen. Zondag zaten Louice en ik dus tussen 10 hevig discussiërende Estse vrouwen en begonnen we door te krijgen dat we dancing with the stars gingen parodiëren en langs 13 bedrijven zouden gaan. Deze bedrijven geven in ruil voor de sketch geld aan de club, waarmee zij een kerstfeest organiseren voor alle kinderen in Võru die thuis geen normale kerst kunnen vieren. Hiervoor hebben ze van de gemeente een lijst met 40 families gekregen. Dit jaar wordt de 9e keer.
Hoe dan ook, Louice moest een Zweedse ambassadeur in Estland spelen en ik zou foto’s en een film maken. Verder waren er nog een paar Estse danssterren en presentatoren. Ik was natuurlijk allang blij dat ik cameraman mocht zijn en geen raar kostuum aan hoefde, maar niets was minder waar uiteraard: toen Aliis ons gisteren kwam halen had ze ook een erg charmant clownspak bij zich, voor mij dus. Ach het was grappig en voor het goede doel, laten we maar zeggen. Foto’s van de sketch later.
Het is hier inmiddels al -11 geweest en sneeuw was er ook heel veel, maar inmiddels is alles weggeregend en zitten we weer op -2.
Liefs,
Patty
P.S. Bedankt ook voor al jullie leuke berichtjes, ik vind het erg leuk om te lezen!
P.P.S. Dit filmpje lieten ze ons zien op de training, ik vond het wel mooi gedaan, dus wellicht vinden jullie het ook wat :): http://www.miniature-earth.com/me_english.htm
zondag 11 november 2007
Valga en twee minuten Valka
Gisteren besloten Louice en ik naar Valga te gaan. Dit stadje ligt tussen Estland en Letland en de grens loopt dwars door de stad heen. Aangezien er maar een bus is naar Valga vanuit Võru moesten we om 6 uur 's ochtends al van huis. Om half 7 zaten we in de bus en 2 uur later bevonden we ons in Valga.
Veel bijzonders bleek er niet te beleven op het eerste gezicht, behalve dat we voor het eerst een buitenlands restaurant zagen in Estland, Koreaans nog wel, waar we later ook gegeten hebben:
(Let vooral ook op de grappige man)
We besloten maar naar de Letse grens te lopen, die er overigens zo uitzag:
En op deze vriendelijk manier werd aangekondigd:
Vol zelfvertrouwen zijn we de grens overgegaan naar Valka (zo heet Valga in Lets) om onze Estse ID-kaart te laten zien aan de Letse Douane. Uiteraard werkt dat dus niet. Onze ID-kaart is immers geen echte ID-kaart, maar een verblijfsvergunning. Aangezien we allebei geen paspoort bij ons hadden, werden we weer fijn terugbegeleid naar de Estse Douane. Een norse Est kwam ons verveeld vragen of we soms niet konden lezen wat er op de achterkant stond van onze kaart: "Not valuable as a travel document". Dus tja, na 2 minuten Letland moesten we toch de rest van de dag slijten in Estland.
Morgen heb ik mijn on-arrival training. Dit is een verplichte training voor alle nieuwe EVS'ers in Estland en duurt 5 dagen. Volgende week dus weer verslag daarvan :).
Liefs,
Patty
Veel bijzonders bleek er niet te beleven op het eerste gezicht, behalve dat we voor het eerst een buitenlands restaurant zagen in Estland, Koreaans nog wel, waar we later ook gegeten hebben:
(Let vooral ook op de grappige man)
We besloten maar naar de Letse grens te lopen, die er overigens zo uitzag:
En op deze vriendelijk manier werd aangekondigd:
Vol zelfvertrouwen zijn we de grens overgegaan naar Valka (zo heet Valga in Lets) om onze Estse ID-kaart te laten zien aan de Letse Douane. Uiteraard werkt dat dus niet. Onze ID-kaart is immers geen echte ID-kaart, maar een verblijfsvergunning. Aangezien we allebei geen paspoort bij ons hadden, werden we weer fijn terugbegeleid naar de Estse Douane. Een norse Est kwam ons verveeld vragen of we soms niet konden lezen wat er op de achterkant stond van onze kaart: "Not valuable as a travel document". Dus tja, na 2 minuten Letland moesten we toch de rest van de dag slijten in Estland.
Morgen heb ik mijn on-arrival training. Dit is een verplichte training voor alle nieuwe EVS'ers in Estland en duurt 5 dagen. Volgende week dus weer verslag daarvan :).
Liefs,
Patty
donderdag 8 november 2007
Foto's van de kinderen
Hier een paar foto's van de kinderen/kindergarten. Als mijn camera het weer eens gaat doen zal ik er nog veel meer maken. Overigens zijn dit lang niet alle kinderen, want de helft was er vandaag niet, maar zo kunnen jullie toch een beetje een impressie krijgen :).
Kirke (5), Carmen (4), Kristina (4) en Sten (5) en Melani (5) voorin.
Melani (5) en Anastasija (6)
Karmo (5), Kristina (4), Henri (5), Sten (5) en Henry-Haidor (3)
Henry-Haidor (3), Carmen (4) en Kerttu (6)in het halletje/omkleedruimte.
Anastasija (6) en Henry-Haidor (3)
Liefs,
Patty
Kirke (5), Carmen (4), Kristina (4) en Sten (5) en Melani (5) voorin.
Melani (5) en Anastasija (6)
Karmo (5), Kristina (4), Henri (5), Sten (5) en Henry-Haidor (3)
Henry-Haidor (3), Carmen (4) en Kerttu (6)in het halletje/omkleedruimte.
Anastasija (6) en Henry-Haidor (3)
Liefs,
Patty
maandag 5 november 2007
Tartu again
Zaterdag ben ik dus maar weer eens naar Tartu gegaan met Louice, deze keer voor een “meeting” met EVS-vrijwilligers van overal uit Estland. Toen we aankwamen zijn we natuurlijk eerst warme chocolademelk gaan drinken, om daarna het youth centre te vinden, dat fungeerde als meetingpoint en overnachtingsplaats. Eenmaal binnen bleken er een stuk of 20 mensen gekomen te zijn. De vrijwilligers uit Tallinn konden we al snel herkennen aan arrogante en verveelde blikken en zij zijn ook de hele avond alleen maar met elkaar opgetrokken. Verder waren er veel mensen die we al kenden natuurlijk, maar ook een paar aardige andere vrijwilligers die we nog niet ontmoet hadden. Op het moment dat we het youth centre zouden verlaten, begonnen Louice en ik allebei een beetje te twijfelen of we daar wel wilden blijven slapen, want we vonden het allebei niet echt leuk. Na enig beraad en treuzelen besloten we onze spullen maar weer mee te nemen, zodat we de mogelijkheid hadden de laatste bus van 00:45 terug naar huis t nemen.
Na wat rondgelopen te hebben en verscheidene pubs gezien te hebben, besloten we dit inderdaad maar te doen. Keurig kwamen we vijf minuten te vroeg aan op het busstation; de bus was er na 20 minuten wachten echter nog steeds niet. Hierop besloten we maar te gaan informeren in een van de hotels om de hoek. Daar wisten ze ons te vertellen dat 00:45 op zondag, eigenlijk de nacht van zondag op maandag was, heel logisch. Aangezien we allebei niet terug wilden gaan naar die andere mensen hadden we nu de keus 7 uur buiten te wachten op de volgende bus of een hostel te zoeken. Gelukkig kwamen we een goedkope tegen en hebben we daar de rest van de nacht doorgebracht.
Op de kindergarten is het hoofdonderwerp nu vadersdag. Alle kinderen moesten vandaag vertellen wat de naam van hun vader en opa is en wat voor werk ze doen. Aangezien bijna alle vaders of bouwer of houtkapper zijn van beroep, was het nogal interessant dat de mijne met computers werkt. Gelukkig was je naam wel normaal in Estland hoor pap!
Verder is de temperatuur hier inmiddels tot onder nul gedaald en vraag ik me echt af hoe ik de winter ga overleven als ik nu al mijn winterjas en warmste wanten moet gebruiken.
Liefs,
Patty
Na wat rondgelopen te hebben en verscheidene pubs gezien te hebben, besloten we dit inderdaad maar te doen. Keurig kwamen we vijf minuten te vroeg aan op het busstation; de bus was er na 20 minuten wachten echter nog steeds niet. Hierop besloten we maar te gaan informeren in een van de hotels om de hoek. Daar wisten ze ons te vertellen dat 00:45 op zondag, eigenlijk de nacht van zondag op maandag was, heel logisch. Aangezien we allebei niet terug wilden gaan naar die andere mensen hadden we nu de keus 7 uur buiten te wachten op de volgende bus of een hostel te zoeken. Gelukkig kwamen we een goedkope tegen en hebben we daar de rest van de nacht doorgebracht.
Op de kindergarten is het hoofdonderwerp nu vadersdag. Alle kinderen moesten vandaag vertellen wat de naam van hun vader en opa is en wat voor werk ze doen. Aangezien bijna alle vaders of bouwer of houtkapper zijn van beroep, was het nogal interessant dat de mijne met computers werkt. Gelukkig was je naam wel normaal in Estland hoor pap!
Verder is de temperatuur hier inmiddels tot onder nul gedaald en vraag ik me echt af hoe ik de winter ga overleven als ik nu al mijn winterjas en warmste wanten moet gebruiken.
Liefs,
Patty
zaterdag 3 november 2007
Sneeuw!
Alhoewel het al eerder ongemerkt even heeft gesneeuwd, zie ik het vandaag voor het eerst!
Liefs,
Patty
Liefs,
Patty
vrijdag 2 november 2007
Wandeling rond het meer
Ja, ja, jullie lezen het goed: ik heb vrijwillig een wandeling ondernomen. Louice en ik vroegen ons namelijk af wat er aan de andere kant van het meer te beleven viel. Rond twee uur ’s middags zijn we dus vertrokken en binnen no-time zaten we midden in het bos. We hadden gehoord dat het meer een omtrek van ongeveer 7 km had; niet rekening houdend met het feit dat de paden niet direct langs het meer lopen, dachten we dus na 1,5 uur wel rond te zijn. Uiteraard deden we er uiteindelijk meer dan 2 uur langer over, maar we hebben wel heel wat foto’s gemaakt en het was heel gezellig. Mijn camera is overigens nog steeds niet gemaakt, maar de volgende foto’s zijn gemaakt met mijn (Joost z’n) telefoon:
Vandaag houden we filmavond en morgen gaan Louice en ik naar Tartu voor het “Baltic EVS-weekend”. Dit houdt in dat alle EVS’ers in de Baltische staten zijn uitgenodigd in Tartu door een aantal vrijwilligers uit Tallinn om, eh tsja, een gezellige avond/nacht te hebben of iets dergelijks. We slapen met waarschijnlijk ongeveer 40 man in een jeugdcentrum en verder weet ik er ook niet veel over, dus we zien het wel.
Maandag gaan we de tickets voor onze reis naar Riga, Vilnius en Warschau kopen. We hebben inmiddels in elke stad een slaapplaats gevonden via hospitalityclub.org. Dit is een site waar allerlei mensen die van reizen houden hun bank/extra bed/vloer aan elkaar aanbieden. De overnachtingen kosten ons dus niets!
Verder ga ik volgende week met Louice naar Pärnu. En voor de mensen die Christa missen in elk verhaal: wij weten het ook niet, maar haar enige interesse lijkt lezen in bed te zijn :(.
Ten slotte nog iets over de kindergarten, er moet immers ook gewerkt worden (zo zwaar ook allemaal!). Deze week waren er namelijk maar 8-10 kinderen in onze groep, aangezien het schoolvakantie was en veel ouders hun jongere kinderen dan ook thuishouden. Er waren op de kindergarten ook geen lessen, dus niet echt veel te doen; Veera zag haar kans schoon mij weer voor ik-weet-niet-hoeveel tekeningen te vragen.
Zo, volgende bericht komt binnenkort wel weer.
Liefs,
Patty
Vandaag houden we filmavond en morgen gaan Louice en ik naar Tartu voor het “Baltic EVS-weekend”. Dit houdt in dat alle EVS’ers in de Baltische staten zijn uitgenodigd in Tartu door een aantal vrijwilligers uit Tallinn om, eh tsja, een gezellige avond/nacht te hebben of iets dergelijks. We slapen met waarschijnlijk ongeveer 40 man in een jeugdcentrum en verder weet ik er ook niet veel over, dus we zien het wel.
Maandag gaan we de tickets voor onze reis naar Riga, Vilnius en Warschau kopen. We hebben inmiddels in elke stad een slaapplaats gevonden via hospitalityclub.org. Dit is een site waar allerlei mensen die van reizen houden hun bank/extra bed/vloer aan elkaar aanbieden. De overnachtingen kosten ons dus niets!
Verder ga ik volgende week met Louice naar Pärnu. En voor de mensen die Christa missen in elk verhaal: wij weten het ook niet, maar haar enige interesse lijkt lezen in bed te zijn :(.
Ten slotte nog iets over de kindergarten, er moet immers ook gewerkt worden (zo zwaar ook allemaal!). Deze week waren er namelijk maar 8-10 kinderen in onze groep, aangezien het schoolvakantie was en veel ouders hun jongere kinderen dan ook thuishouden. Er waren op de kindergarten ook geen lessen, dus niet echt veel te doen; Veera zag haar kans schoon mij weer voor ik-weet-niet-hoeveel tekeningen te vragen.
Zo, volgende bericht komt binnenkort wel weer.
Liefs,
Patty
Abonneren op:
Posts (Atom)
