On-arrival training en Kadripäevsketch

Het heeft even geduurd, maar hier weer een berichtje :).

Vorige week was onze on-arrival training. Dit is verplicht voor alle nieuwe EVS’ers in Estland. Christa en ik moesten vier uur reizen met de bus naar Tallinn (de ontmoetingsplaats) en daarna nog eens een uur met zijn allen naar Palmse, de plaats van bestemming. In totaal waren we met 13 vrijwilligers en 2 trainers; Markus-Tarmo en Kristi.
De training ging vooral over motivatie, stress, problemen, Estland en Esten, verwachtingen en doelen. Soms was het allemaal een beetje te zweverig en zou je je bijna slecht gaan voelen als je “gewoon naar Estland wilde”, aangezien verwacht werd dat overal een gedachte of hoger doel achter zat, maar al met al was het wel ok. We hebben veel posters moeten maken, gevoelens moeten uiten in klei en andere artistieke rotzooi, maar ook veel spelletjes gedaan (met uiteraard weer een filosofische achtergrond). Zo hebben we ons met zijn 13’en naar een andere kamer moeten begeven terwijl we met zijn allen op 6 stoelen moesten staan, de grond niet mochten raken en 3 mensen blind werden gemaakt. Verder zijn we op woensdag het bos in gegaan voor een hike van 15 km door het bos. En nee, niet over de paden, maar dóór het bos. Aangezien we om 3 uur vertrokken was het binnen een uur ook nog eens pikdonker en had ik natuurlijk geen zaklamp. Dit resulteerde na 6 uur lopen uiteraard in blauwe plekken, schrammen en wonden ten overvloede en zeiknatte kleren. Hier een foto van het oversteken van een van de vele rivieren (en ja, die bomen zijn inderdaad spekglad):


Na 6 uur kwamen we aan in een idyllisch vissersdorpje en sliepen we in dit huis op een bloedhete zolder - die dan ook eigenlijk voor 8 personen bestemd was en wij er met zijn 15’en sliepen:


De volgende ochtend zijn we naar de zee gelopen en hebben we allemaal getracht de zogenaamde “babysteen” in de zee te raken met kleine stenen, maar tevergeefs, geen baby’s voor ons dit jaar.


Terwijl Christa en ik op training waren, was Louice met Aliis meegegaan naar een soort damesclub van haar. Vorige zondag hadden ze weer een bijeenkomst voor een sketch die ze zouden gaan doen voor Kadripäev (dit is een dag waarop kinderen langs de deuren gaan en een dansje doen/liedje zingen/sketch doen voor snoep of geld), dat was wat Louice ervan begrepen had in ieder geval. Aliis had gevraagd of Christa en ik ook wilden komen en helpen. Zondag zaten Louice en ik dus tussen 10 hevig discussiërende Estse vrouwen en begonnen we door te krijgen dat we dancing with the stars gingen parodiëren en langs 13 bedrijven zouden gaan. Deze bedrijven geven in ruil voor de sketch geld aan de club, waarmee zij een kerstfeest organiseren voor alle kinderen in Võru die thuis geen normale kerst kunnen vieren. Hiervoor hebben ze van de gemeente een lijst met 40 families gekregen. Dit jaar wordt de 9e keer.
Hoe dan ook, Louice moest een Zweedse ambassadeur in Estland spelen en ik zou foto’s en een film maken. Verder waren er nog een paar Estse danssterren en presentatoren. Ik was natuurlijk allang blij dat ik cameraman mocht zijn en geen raar kostuum aan hoefde, maar niets was minder waar uiteraard: toen Aliis ons gisteren kwam halen had ze ook een erg charmant clownspak bij zich, voor mij dus. Ach het was grappig en voor het goede doel, laten we maar zeggen. Foto’s van de sketch later.

Het is hier inmiddels al -11 geweest en sneeuw was er ook heel veel, maar inmiddels is alles weggeregend en zitten we weer op -2.

Liefs,
Patty

P.S. Bedankt ook voor al jullie leuke berichtjes, ik vind het erg leuk om te lezen!
P.P.S. Dit filmpje lieten ze ons zien op de training, ik vond het wel mooi gedaan, dus wellicht vinden jullie het ook wat :): http://www.miniature-earth.com/me_english.htm