Tartu again

Zaterdag ben ik dus maar weer eens naar Tartu gegaan met Louice, deze keer voor een “meeting” met EVS-vrijwilligers van overal uit Estland. Toen we aankwamen zijn we natuurlijk eerst warme chocolademelk gaan drinken, om daarna het youth centre te vinden, dat fungeerde als meetingpoint en overnachtingsplaats. Eenmaal binnen bleken er een stuk of 20 mensen gekomen te zijn. De vrijwilligers uit Tallinn konden we al snel herkennen aan arrogante en verveelde blikken en zij zijn ook de hele avond alleen maar met elkaar opgetrokken. Verder waren er veel mensen die we al kenden natuurlijk, maar ook een paar aardige andere vrijwilligers die we nog niet ontmoet hadden. Op het moment dat we het youth centre zouden verlaten, begonnen Louice en ik allebei een beetje te twijfelen of we daar wel wilden blijven slapen, want we vonden het allebei niet echt leuk. Na enig beraad en treuzelen besloten we onze spullen maar weer mee te nemen, zodat we de mogelijkheid hadden de laatste bus van 00:45 terug naar huis t nemen.
Na wat rondgelopen te hebben en verscheidene pubs gezien te hebben, besloten we dit inderdaad maar te doen. Keurig kwamen we vijf minuten te vroeg aan op het busstation; de bus was er na 20 minuten wachten echter nog steeds niet. Hierop besloten we maar te gaan informeren in een van de hotels om de hoek. Daar wisten ze ons te vertellen dat 00:45 op zondag, eigenlijk de nacht van zondag op maandag was, heel logisch. Aangezien we allebei niet terug wilden gaan naar die andere mensen hadden we nu de keus 7 uur buiten te wachten op de volgende bus of een hostel te zoeken. Gelukkig kwamen we een goedkope tegen en hebben we daar de rest van de nacht doorgebracht.

Op de kindergarten is het hoofdonderwerp nu vadersdag. Alle kinderen moesten vandaag vertellen wat de naam van hun vader en opa is en wat voor werk ze doen. Aangezien bijna alle vaders of bouwer of houtkapper zijn van beroep, was het nogal interessant dat de mijne met computers werkt. Gelukkig was je naam wel normaal in Estland hoor pap!
Verder is de temperatuur hier inmiddels tot onder nul gedaald en vraag ik me echt af hoe ik de winter ga overleven als ik nu al mijn winterjas en warmste wanten moet gebruiken.


Liefs,
Patty