Vrijdag en zaterdag was er de “Võru kerstmarkt”, waar ook de kindergarten een kraampje had (waar wij dus allemaal zooi voor gemaakt hebben). Hier een foto:
Overigens zijn we hier donderdag ook mee in de weer geweest met Aliis; we hebben namelijk de hele avond gewerkt aan een speculaashuisje, die de hoofdprijs van de loterij van de kindergartenkraam zou worden. Na tal van kapot gevallen stukken, aangebrande delen en beblaarde vingers door hete stroop is dit er uiteindelijk uitgekomen (best tof toch?):
Woensdag hebben we met mijn groep een kerstfeest. De kinderen doen een toneelstuk (waar we al een aantal weken voor aan het oefenen zijn) en dragen allemaal een gedicht voor. Vrijdag kreeg ik te horen dat ze dat ook voor mij in gedachten hadden, dus nu probeer ik 16 regels Estisch uit mijn hoofd te leren…
De afgelopen week heeft ook een beetje in het teken van Christa gestaan, want die heeft besloten eerder te stoppen met EVS en terug naar Duitsland te gaan en is gisterenochtend vertrokken. Op z’n zachtst gezegd kan niemand er hier verdrietig om zijn eigenlijk, zelfs Aliis en de kindergarten niet. Louice en ik denken nog over een manier om het te vieren :).
Vijftien januari komt er ook een nieuwe vrijwilliger naar Võru; Lou uit Frankrijk. Er waren aanvankelijk wat problemen met waar hij zou moeten wonen. Er is in principe plaats bij Nuno en Felix, maar aangezien hun enige interesse alcohol lijkt te zijn wilden Aliis en de kindergarten hem daar niet laten intrekken. Nu Christa weg is, is het probleem echter opgelost; wij krijgen een nieuwe flatgenoot! Hier hangt natuurlijk de consequentie aan dat ik mijn kamer moet opgeven en bij Louice op de kamer ga slapen, maar dat komt helemaal goed :). Het enige probleem wordt waarschijnlijk dat Louice nogal geordend is en nouja, jullie kennen mij…
Overigens gaan Louice en Nuno in maart weer naar huis en dan komen er twee nieuwe meisjes, waardoor er weer een probleem is met wie waar moet wonen, maar we zien het allemaal wel :).
Ten slotte hebben we gisterenavond opgepast bij Aliis. En dat was niet niks. Aliis heeft twee kinderen; een van 6 en een van 2 en allebei zijn ze hyperactief, luisteren ze nooit en doen ze wat ze willen. Je kunt ze dan ook nooit een minuut alleen laten; zo klom de kleinste op de open haard en dreigde naar beneden te springen en bekogelde de grootste ons met twintig mandarijnen, maar ach we hebben het overleefd!
Dit was het wel weer zo’n beetje. Liefs,
Patty
2 opmerkingen:
Nou poepiedoepie dat is weer veel wat je hebt gedaan hoor! Blij dat Christa weg is, scheelt mij ook weer een paar klaagzangen hihi.. Op kindertjes passen is altijd levensgevaarlijk, hoe oud ze ook zijn, zelfs Estische kinderen zijn levnesgevaarlijk met mandarijnen moet je nagaan :P
dikke kuzzie
jooestie
Lieve meid.
Noem het maar niet veel beleefd hebben ik vind het weer behoorlijk en ben blij weer wat nieuws te lezen :-) Opa zal trots zijn op je peperkoekhuis. Spannend weer een nieuwe EVSer in huis en nu maar je kleding echt opruimen misschien kan Louice het je WEL leren.
Dikke kus Mam
Een reactie posten