Eenmaal in Võru aangekomen had papa meteen al spijt van het feit dat hij de zwaarste spullen in een koffer had gedaan waar niet mee gereden kon worden; het was immers een half uur lopen (over het strand en door de modder) naar het huisje waar ze zouden verblijven. Daar uiteindelijk aangekomen bleek het wel een leuke en gezellige verblijfplaats te zijn. Erg lang zijn we er echter niet geweest, want iedereen moest natuurlijk meteen de flat zien waar ik woon. Eenmaal daar hebben we wat gepraat met Louice en Dorothea (ex-vrijwilliger die voor een paar dagen terug was en bij ons sliep), om vervolgens verder te gaan richting Ränduri (onze “stampub”) om daar wat te eten. Dit viel zo in de smaak (plus het feit dat het nog geen zes euro per persoon kost) dat we daar de rest van de week vaste klanten zijn geweest. Later kwamen we nog even terug in mijn flat, zodat ik de koffer vol Hollands eten, cadeautjes en kaartjes van veel mensen (heel erg bedankt daarvoor, erg leuk!), in ontvangst kon nemen.
De volgende dagen kwam iedereen naar de kindergarten, waar Ester en Aliis een tour verzorgden en we thee en koffie dronken met iedereen en hebben ze de stad kunnen zien. Ook hebben ze nu mijn groep kunnen zien (met toen erg verlegen kinderen). Vervolgens heeft Aliis ons ook nog de tegenoverliggende school, waar zij lesgeeft, laten zien. Op woensdag en donderdag hebben we een auto gehuurd, waarmee we naar Vastselina, Piusa, Suur Munamägi en Tartu zijn gegaan. Allemaal erg leuk. Bij Suur Munamägi kwamen we heel toevallig de Nederlandse ambassadeur nog tegen. Deze vertelde mij dat de koningin in mei een staatsbezoek brengt aan Estland en dat er ter ontvangst een feest wordt gegeven waarvoor alle in Estland wonende Nederlanders worden uitgenodigd. Ik nu dus ook. Binnenkort zou de uitnodiging verstuurd moeten worden.
Donderdag zijn papa en mama nog naar Rõuge geweest met de auto. Ik had een feestje ter ere van Heli, die haar bul had gehaald aan de universiteit van Tallinn. De volgende dag zijn Tessa en Koen nog een dag extra op de kindergarten geweest en dat was wel een succes. De kinderen vonden het erg leuk en zo ook Tessa en Koen.. Later die dag was er wederom een feestje, namelijk het afscheid van Louice, die op zondag terug naar Zweden zou gaan. Zo zijn we eerst in de kindergarten geweest en later die avond in Ränduri.
Op zaterdag was er na een week eerst nog het afscheid van papa, mama, Tessa en Koen. Zo had ik alweer weinig slaap (zoals elke nacht die week door het vele kaarten), aangezien ik om 10 uur alweer naar het busstation moest om ze uit te zwaaien. Het afscheid was niet zo heel erg moeilijk, want het is nu gewoon zo dat ze hier simpelweg niet zijn. Bovendien zie ik mams samen met oma begin april alweer. Het is leuk dat ze nu ook een beeld hebben bij wat ik doe en waar ik woon en dus een beetje weten hoe het is. Aan de andere kant was het natuurlijk ook heel raar. Het voelt voor mij een beetje alsof ik twee levens heb; in Nederland en in Estland. Het is dus heel raar als die opeens door elkaar gaan lopen en het ene leven het andere binnenwandelt, vooral omdat het hier echt voelt als “mijn ding”, ik doe het alleen hier. Nu was ik opeens weer een dochter en een zus en dat past hier voor mij eigenlijk helemaal niet. Het was in ieder geval een leuke week. Volgende keer de foto's.
Die zaterdagmiddag en avond hebben we nog bij Aliis doorgebracht met veel eten en zelfgemaakte Estische taart. De volgende dag moest Louice om zeven uur alweer op het busstation staan. Met Aliis heb ik haar weggebracht en het afscheid was heel raar. Het ging allemaal heel snel en van het ene op het andere moment zat ze in de bus naar Tallinn en was ons half jaar samen in een flat opeens voorbij. Niemand besefte dat eigenlijk helemaal; pas later drong het tot me door toen ik niemand meer had om te vertellen wat er die dag gebeurd was en het helemaal stil was in de flat. Erg lang kon ik er in ieder geval niet over inzitten, want ik had net te horen gekregen dat de twee nieuwe meisjes (Magdalena en Elodie) al eerder zouden arriveren, namelijk die woensdag erop.
De bewuste dag stonden we dus met een hele horde mensen te wachten op de bus met kindergarten’s nieuwe aanwinsten. Eenmaal aangekomen was het meteen doorracen naar de kindergarten voor lunch en rondleiding, om vervolgens alle spullen af te leveren bij de flat, waar ze een uur de tijd kregen om uit te rusten, alvorens de rondleiding door de stad de beginnen. In de flat was er nog enige besluiteloosheid over wie met mij een kamer ging delen en wie de eigen kamer zou krijgen. Dat was nogal onverwachts, aangezien mij verteld was dat Magdalena een eigen kamer geëisd had, maar dat nu glashard stond te ontkennen – wilde vast geen slechte eerste impressie maken. Dit heeft haar uiteindelijk wel de eigen kamer gekost, want toen ze voorstelde een munt op te gooien, zei Elodie dat zij ‘m wel wilde. Magdalena en ik delen nu dus de grote kamer.
De dagen erna heb ik veel moeten rondrennen door de kindergarten voor vertalingen hier en daar - nu ben ik de “langstzittende” vrijwilliger op de kindergarten en is die taak mij dus toebedeeld – en heb ik veel van de stad laten zien. Ik weet nog niet zo goed wat ik verder met ze aanmoet; het is heel anders dan eerst. Ik heb ook niet het idee dat we goede vrienden gaan worden, zoals het met Louice was. Elodie is net als Lou de hele tijd op haar kamer en zegt bijna niets, Magdalena is een beetje apart en ik ben er nog steeds niet over uit of ik dat wel of niet leuk vind. Hopelijk gaat het allemaal goedkomen :).
Afgelopen weekend hebben we gekeken bij een stijldanswedstrijd in de sporthal. Aliis had ons uitgenodigd, omdat haar zoon Rico-Andreas (6) ook meedeed. Het was wel grappig al die kleine kinderen de wals en de chachacha te zien dansen.
Verder gebeurt er hier allemaal niet zoveel. Afgelopen zaterdag was het ook vrouwendag en dan is het de bedoelingen dat de mannen bloemen en dergelijke voor hun vrouwen kopen. Zo kregen de leraressen en ik op vrijdag van een jongetje heel schattig ook bloemen. Bovendien deelden de twee “klusjesmannen” chocolade uit.
Ook ga ik tegenwoordig wat vaker ’s middags terug naar de kindergarten, maar verder is er weinig te doen.
Hier nog twee foto's van vandaag:
Met Gerda (3) en Melani (6)
Met Virge (7) en Gerda (3)
Liefs,
Patty
