Mängumaa en koolisaatmispidu

Woensdag was het "Mängumaa" ("spelletjesland") op de kindergarten. Dit kwam erop neer dat er een gigantisch festival was op de kindergarten waar heel veel te doen viel en veel werd verkocht. De traditie is elk jaar dat er op de kindergarten ongelooflijk veel wafels worden gemaakt en versierd om te verkopen. Wij mochten daar natuurlijk fijn mee helpen. Op maandag hebben we daarom van 3 tot 9 wafels gemaakt, op dinsdag de helft overgedaan omdat ze te zacht waren en daarna alles versierd. Uiteindelijk hadden we een ontelbaar aantal wafels bij elkaar.


Op woensdag was het natuurlijk heen en weer rennen om alles op tijd klaar te zetten en voor te bereiden. Ik zou gaan schminken samen met de kunstenares van de kindergarten en wat leerlingen van haar op de kunstschool. We waren uiteindelijk met z'n vijven, maar hebben van 4 tot 9 geen enkele keer rust kunnen hebben, zo druk was het. Ik heb daardoor ook helemaal niets van de rest van het festival kunnen zien, maar het was hoe dan ook leuk :).


Maandag was de "koolisaatmispidu" van onze groep. Letterlijk betekent dit "naar-school-stuur-feestje" en het was dus een feestje, nouja voorstelling door de kinderen voor de ouders, als afscheid van de 6 kinderen die in september naar school zullen gaan en de kindergarten dus zullen verlaten. Om half vier, nadat de kinderen uit bed kwamen, begonnen we met veel eten aan een feestelijk gedekte tafel. Hierna heb ik de vingerpoppetjes die ik gemaakt had voor alle kinderen als afscheidscadeautje uitgedeeld, gelukkig vonden ze ze allemaal leuk :). Ik moest het ze overigens nu al geven omdat veel kinderen na het feest niet meer terug zouden komen naar de kindergarten en minder dan de helft nog geen vakantie hebben als ik terug naar Nederland ga. Hier een foto (er is iets raars aan de hand want ik kan 'm gedraaid niet uploaden :S):


Om vier uur kwamen de ouders binnenstromen en werden de 6 schoolgaanden gehuld in Estische volkskleding, een traditie van de kindergarten. Een half uur later begon de voorstelling in de zaal. Ik heb daar helaas geen foto's van, dus jullie zullen het moeten doen met de repetitie van maandagmorgen:







Het was dus voornamelijk zingen, dansen en gedichten. Na afloop kregen de kinderen certificaten, cadeautjes en bloemen. Veel kinderen kwamen zelf ook bloemen brengen naar de leraressen en mij :). Daarna heeft iedereen natuurlijk nog even nagepraat en dat was het wel. De volgende dag heb ik mijn cadeautje voor de groep, "Pluk van de Petteflet", nog gegeven en dat was ook zeker een succes. Vandaag hebben ze eruit gelezen en ze vinden het geweldig =). Een paar kinderen vroegen nog waarom ik dan wegging en als ik dan antwoord dat ik ook weer naar school moet in Nederland, geloven ze er niets van. Meestal blijft het dan maar bij: "Maar waarom dan? Waarom blijf je niet gewoon hier?". Ze begrijpen het natuurlijk niet echt, maar het is wel schattig.

Vrijdag gaan we naar Saaremaa, het grootste eiland van Estland, voor een rondreisje met alle vrijwilligers en Ave. We zullen daar dus het hele weekend blijven.

Ten slotte nog wat foto's van de kinderen:


Sten


Viktorija


Anastasija en Kirke


Arto, Karmo en Lukas

Liefs,
Patty

Hollandi Kuninganna Eestis

De Esten waren er helemaal vol van: de koningin der Nederlanden zou naar Estland komen! Weken van tevoren was het al in het nieuws en woensdag werd ik constant aangesproken door mensen die haar op televisie hadden zien aankomen. Donderdagochtend kon mijn blik de immens grote foto van Beatrix op de voorpagina van zo'n beetje elke krant niet ontwijken toen ik langs de kiosk liep op weg naar het busstation. Verderop werden er nog meer pagina's aan gewijd. De trams in Tallinn hadden bovendien allemaal een klein Nederlands en een klein Estische vlaggetje wapperen aan de voorkant. Ook stierf het er van van de politie en moest ik nog ergens 10 minuten wachten omdat de Estische president voorbij kwam met een horde beveiliging.




De kranten

Ik was dus op weg naar het busstation om de bus naar Tallinn te nemen. In Tallinn zou ik Micha ontmoeten; een andere Nederlandse EVS'er waarmee ik al even aan het mailen was. Aangezien ik de laatste bus terug naar Võru die avond niet meer zou redden, zou ik bij hem en zijn Estische vriendin blijven slapen. Toen ik eenmaal was aangekomen bleken zij echter nog bij een dokter te zitten en dankzij een flink aantal misverstanden zat ik na een uur toch nog bij ze in de auto richting hun flat. Aldaar was het natuurlijk haasten en rennen om nog op tijd in pak en middagjapon in de auto naar het Kadriorg Museum aan de andere kant van de stad te zitten. Die kledingvoorschriften hadden bij iedereen overigens nogal wat stress veroorzaakt, want wat is een middagjapon nou precies? Na veel twijfelen had ik toch maar besloten de ambassade te mailen en die konden mij vertellen dat mijn zwarte broek en witte blouse en gilletje prima volstonden. Geen van ons drieën wist echter hoe je in godsnaam een stropdas omknoopt, maar gelukkig kwamen precies op dat moment de twee Chilenen die ook bij Micha en Kät logeerden via Hospitality Club binnen en die wisten er wel raad mee. Na een halfuur autoracen kwamen we in ieder geval nog op tijd aan :).
Bij de deur stonden de ambassadeur en zijn vrouw om iedereen welkom te heten, mij herkende hij zelfs nog als "het meisje van Suur Munamägi". Vervolgens mochten we onze jassen ophangen en naar boven gaan. Daar stonden ongeveer 75 mensen, Nederlanders en Estse partners. Al gauw hadden we ook Larissa gevonden, een Nederlands meisje dat in België woont en met mij mid-term training had. Wij met z'n vieren waren de enige jonge mensen, op twee meisjes die ergens stage liepen na. Er werden allerlei hapjes en drankjes (nog geen alcohol) geserveerd en iedereen was maar een beetje aan het praten. Om iets over zes kwam toen eindelijk de koningin binnen. Ze werd naar een andere kamer gebracht, waar ze iedereen opwachtte voor een kennismaking. Na even in de rij gestaan te hebben, mocht ik mijn "voorleeskaart" overhandigen aan de meneer bij de deur en werd ik naar voren geroepen als "Mevrouw Huijgens, Vrijwilligster via Europees Vrijwilligerswerk". Dan mag je langzaam naar voren stappen naar de koningin en in een paar tellen een hand geven, de woorden "Goedenavond Majesteit" zeggen en "Goedendag" en een warme glimlach terug ontvangen. Ze zag er ouder uit van dichtbij en ze praat heel zacht, maar verder kan ik me er wenig van herinneren, zo snel gaat het. Vervolgens loop je via een lege kamer waar je champagne krijgt aangereikt weer terug naar het zaaltje waar je vandaan kwam. Vanaf dat moment werd er wijn geschonken en bitterballen, kaas en haring met ui geserveerd mét Nederlands vlaggetje. Waar eerst niemand echt had omgekeken naar de hapjes, werd het nu een ordinair Hollands "aanvalluhhh" en pakken wat je pakken kan. Na het handjes schudden kwam ook de koningin de zaal binnen en begon te praten in voorgeorganiseerde praatgroepjes over van tevoren besloten onderwerpen. Het was wel jammer dat dat niet echt spontaan was en ze alleen met de "belangrijke mensen" praatte. Het had haar wel gesierd als ze juist ook met de jonge mensen had gepraat, die op zich ook iets bijzonders doen. Helaas mocht dat niet zo zijn en moesten we wachten op de eindspeech van de ambassadeur en de koningin. Die was grotendeels een dankwoord en wat mooie woorden over Estland en de mensen die er wonen. Ten slotte zongen we samen met de koningin het Wilhemus. En jeetje, wat word je daar nationalistisch van. Niemand van ons groepje geeft speciaal iets om het koningshuis of Nederland, maar iedereen kreeg kippenvel. Dat was wel een aparte ervaring. Na het Wilhelmus riep nog iemand "Leve de koningin!", gevolgd door drie keer "Hoera" van onze kant. En dat was het dan.
Na het vertrek van de koningin werd ons vriendelijk doch dringend verzocht om weer weg te gaan. We zijn terug naar Micha's flat gegaan en hebben nog lang gepraat en gegeten met z'n vieren,de Chilenen en twee Estische vriendinnen van Micha's vriendin. Uiteindelijk is Larissa ook blijven slapen, dus dat was allemaal nog gezellig.
Alhowel ik verder helemaal niets heb met het koningshuis, was het toch wel bijzonder om de koningin te ontmoeten. En oh ja, ik vergeet jullie nog bijna mijn bewijsfoto te geven! Met het risico eruit getrapt te worden, heb ik speciaal voor jullie deze zeer onduidelijke foto gemaakt van de koningin aan het speechen ^^.


De volgende dag heb ik me in Tallinn rot gezocht naar schmink voor de familiedag in de kindergarten en heb ik drie boekwinkels afgelopen voor "Pluk ja punane autokraana" (Pluk van de Petteflet) en "Jip ja Janneke" als afscheidscadeautje voor de kinderen (en omdat ik het zelf uiteraard ook niet kon weerstaan ze te kopen!). Dit weekend heb ik verder niets gedaan.

Liefs,
Patty

Het begin van het einde

Na de vorige blog over St. Petersburg zou Joost hier gelukkig nog een week blijven. De volgende dag is hij dan ook meteen mee gegaan naar de kindergarten, waar deze keer wel kinderen waren :). In het begin vonden de kinderen het allemaal maar raar en eng - Joost ziet er dan ook nogal ruig uit met die baard en brede schouders ;) - maar al gauw kwamen ze er achter dat ze daar tenminste lekker aan kunnen hangen en trekken en op kunnen klimmen. Zo moest Joost na een half uur al een horde kinderen van zich afslaan:


Sommige kinderen bleven echter een beetje van hem verwijderd en een kind stond slechts de hele tijd te wijzen en te lachen. Zo waren de meisjes ook een beetje bangig, maar al snel bleek dat jongens ook met poppen spelen.


Verder zijn we in verband met het mooie weer ook veel buiten geweest met de kinderen, waar Joost zijn kunsten in de zandbak vertoonde en kinderen overal heen moest zeulen op rug en nek. Bovendien mocht ik niemand meer duwen op de schommel, want Joost deed het veeeeeeel hoger.



De donderdag en de vrijdag hadden we vrij, maar erg veel hebben we er niet van kunnen genieten, daar ik een voedselvergiftiging had opgelopen doordat ik m'n handen niet goed had gewassen na het zelf maken van hamburgers (nou mama, kan ik toch nog niet helemaal voor mezelf zorgen).
Zaterdagavond zijn we echter naar Aliis gegaan, ook met Magdalena en Elodie, waar we worst van de barbecue en salade hebben gegeten en een Estische kinderfilm hebben gezien. Joost had nog steeds geen genoeg van kindjes en heeft zich dus de hele avond met Jan-Gregor ingelaten, die hem ook niets anders liet doen dan schommels en auto's duwen.



De volgende dag moesten we helaas alweer naar Tallinn om Joost op het vliegtuig te zetten. Het afscheid was natuurlijk wel moeilijk, maar gelukkig is het deze keer nog maar twee maanden wachten tot ik weer in Nederland ben. Het voelt nu ook echt als het "begin van het einde", aangezien het nu de laatste twee maanden zijn waarin ik hier ook gewoon alleen ben. Van veel kinderen zal ik eind deze maand ook al afscheid moeten nemen, daar die in juni al vakantie hebben.

Deze week is er verder niets bijzonders gebeurd, maar morgen ga ik naar Aliis om te helpen met het kinderfeestje van Rico-Andreas.

Ten slotte:

IN OPDRACHT VAN
HARE MAJESTEIT DE KONINGIN
HEEFT HARER MAJESTEITS AMBASSADEUR DE EER

MEVROUW P. HUIJGENS

UIT TE NODIGEN VOOR EEN ONTVANGST VOOR DE NEDERLANDSE GEMEENSCHAP TER GELEGNHEID VAN HET STAATSBEZOEK VAN HARE MAJESTEIT DE KONINGIN AAN ZIJNE EXCELLENTIE DE HEER TOOMAS HENDRIK ILVES, PRESIDENT VAN DE REPUBLIEK ESTLAND EN MEVROUW EVELIN ILVES
OP DONDERDAG 15 MEI 2008 OM 16.45 UUR
IN HET KADRIORG MUSEUM

Donker pak
Middagjapon


Liefs,
Patty