Inmiddels zijn er alweer drie weekenden voorbij sinds mijn laatste bericht, genoeg te vertellen dus.
Eerste van de drie weekenden heb ik in Haapsalu doorgebracht, waar Cathleen zit. Zij heeft mij op vrijdagavond van het busstation opgepikt, om meteen door te gaan naar een bar waar voetbal op een groot scherm werd uitgezonden. Nederland speelde tegen Frankrijk en tot grote opluchting waren de Esten ook aan Neerlandse zijde - om een of andere reden waren ze ook erg gek van Robben. Dat was dus al een leuk begin :).
Zonsondergang
Volgende dag zou Andrea (uit Viljandi) rond 11 uur arriveren. Cathleen en ik huurden alvast fietsen en pikten direct daarna Andrea op. Het oorspronkelijke idee was om naar Vormsi, een eiland niet ver uit de kust, te gaan en daar rond te fietsen. Helaas zat het weer totaal niet mee en hebben we maar een paar uurtjes door het bos en langs de zee gefietst in de buurt van Haapsalu. Bovendien zijn we naar een klein plaatsje in de buurt gefietst waar dit oude landhuis stond:
Andrea, ik, Cathleen
Compleet doorweekt en met extreme zadelpijn - 9 maanden niet fietsen hakt er wel in - zijn we daarna gaan eten met Barbara (vrijwilligster in een of ander dorp) en haar tante, die op autotour door Estland waren en inmiddels in Haapsalu waren aangekomen. Dat was uiteraard ook wel weer leuk. ’s Avonds zijn we maar weer voetbal gaan kijken. De eerste wedstrijd was leuk en er hing een gezellige sfeer, bij de tweede wedstrijd was de kroeg echter binnen 5 minuten compleet leeggestroomd; Rusland speelde. Zoiets had de man waarmee ik op vrijdag in de bus aan de praat raakte ook al voorspeld, nadat hij me een gratis lesje geschiedenis volgens de doorsnee Est had gegeven. Die Hitler hè, die was helemaal niet slecht; hij heeft Estland toch van die vreselijke Russen bevrijd? Zat ik daar als Hollander een half uur te luisteren naar iemand die Duitsers de hemel in aan het prijzen was, en dan vooral tijdens de Tweede Wereldoorlog. Toch is het interessant te zien hoe dat in een ander land een hele andere invloed heeft gehad en mensen er dus ook een heel andere mening op nahouden dan in Nederland.
Zondag hebben we de fietsen weer gepakt voor wat sightseeing in Haapsalu zelf.
Kasteel
Uitzicht vanuit de kasteeltoren
Treinstation
’s Middags konden Andrea en ik met Barbara mee naar Tallinn rijden en hebben we vanuit daar de bus terug naar Viljandi en Võru gepakt :).
Het volgende weekend zou er een grote markt in Vastseliina (20 minuten met de bus) zijn. Alle enthousiaste verhalen hadden we maar met een korrel zout genomen, want groot in Estland is niet groot in de rest van de wereld. De bussen bleken echter overvol en een paar kilometer voor Vastseliina stonden we tot mijn ultieme verbazing voor het eerst in die bijna 10 maanden in een file. Eenmaal op de markt bleek het dus wel écht groot, gigantisch. Mensen vanuit het hele land waren hierheen gekomen met hun handwerk, zelfgemaakte honing, brood en allerlei fruit en kraampjes vol eten. Na twee uur hadden we het wel gezien en konden we nog maar net een plaatsje in de bus terug bemachtigen.
Terug in Võru nam ik meteen de bus naar Viljandi om daar het weekend met Andrea door te brengen. We hebben in de stad rondgelopen, zijn naar de ruïnes gegaan, wat gedronken in een bar en hebben uiteraard gezien hoe Nederland van Rusland verloor, wat er vervolgens goed ingewreven werd door vuurwerk afstekende en toeterende Russen.
In Viljandi
Maandag 23 en dinsdag 24 juni waren vrije dagen, dit i.v.m. Overwinningsdag en Jäänipäev (midzomernacht). Volgens de traditie zijn we Jäänipäev gaan barbecuen met Aliis en zijn we daarna op zoek gegaan naar een kampvuur. Die hebben we uiteindelijk gevonden in Haanja en hebben daar nog wat uren feest gevierd. Ook volgens de traditie hebben we zo’n bloemenkrans voor op je hoofd gemaakt :):
Afgelopen donderdag was mijn afscheidsfeestje in de kindergarten met de leraressen. Ze hebben een aantal vleiende dingen over me gezegd en ik heb een heleboel bloemen, een beker van de kindergarten, een zelfgemaakt fotoboekje van Ester en een door een van congierges zelfgemaakt pennenblok van hout gekregen. Van mijn eigen leraressen kreeg ik geld om zelf een aandenken van te kopen. Zelf had ik voor mijn leraressen poppetjes gemaakt en kaarten geschreven.
Poppetjes
Het was in ieder geval een erg leuk feestje. Wel is het raar dat ik nu weg ben van de kindergarten en m’n afscheid daar gehad heb, maar toch nog steeds in Estland ben.
Overigens heb ik deze week nog in de kindergarten gewerkt die deze zomer open is. Heli werkt daar samen met een andere lerares en helper van onze kindergarten in één groep, waar alle kinderen van Päkapikk dus heen gaan. Magdalena, Elodie en ik zitten dus alledrie bij hen in een groep, terwijl we maar 10 kinderen hebben. Nogal onzin dus allemaal, maar goed, ze hebben geen andere plaats om ze kwijt te kunnen uiteraard en ze willen ook allebei geen vrij. Ik ga alleen morgen nog daar werken. Maandag en dinsdag gaan we iets met Aliis doen en woensdag en donderdag ga ik met Louice naar Pärnu. Op donderdag begint ook het folklorefestival al :). En dan maandag, die maandag ben ik gewoon alweer in Nederland.
Ik realiseer het me ook totaal nog niet, dat ik hier straks gewoon weer wegga. Ik heb nu nog zoveel te doen, waardoor het nog zo ver weg lijkt. En het rare is dat alhoewel je al die 10 maanden weet dat je weer teruggaat, het niet zo voelt. Je bouwt hier toch een heel nieuw leven op en in het moment lijkt het gewoon alsof dat zo blijft. Het is nogal moeilijk uit te leggen, maar ik heb al gemerkt dat iedereen die zelf voor langere tijd naar het buitenland is geweest het direct begrijpt.
Er komt nog wel een nieuw berichtje voor ik terug ben :).
Liefs,
Patty
