maandag 14 juli 2008

Head aega Eestimaa

Ik zit nu op het vliegveld van Tallinn, vanwaar mijn vliegtuig naar Kopenhagen over anderhalf uur zal vertrekken. Nog steeds dringt het totaal niet door dat ik weer een leven achter me moet laten en weer verder moet gaan in Nederland, met iets heel anders. Ik weet daarom ook niet zo goed hoe ik me erbij voel, aangezien ik het me niet echt realiseer. Ik wacht nog op het punt dat dat gaat komen.
In ieder geval ga ik de kindergarten, mijn kindertjes, mijn sovjetflat inclusief meer en bos voor de deur, Estisch spreken, mooie natuur, de ruimte, het omgaan met vrijwilligers uit andere landen, elke morgen pap of melksoep en gewoon het hele leventje van “doen waar je zin in hebt, want het maakt allemaal toch niets uit” erg missen. Daarentegen heb ik wel genoeg van gezeur over Russen, roddelende leraressen, eenzijdig eten, stinkende danwel dronken buren, hardnekkige mieren en het geen fiets hebben en dus overal heen moeten lopen.
Aan Nederland heb ik eigenlijk niet zo heel veel gemist, maar wel om bijvoorbeeld te fietsen, sinterklaas, jullie, hagelslag en naar school gaan. Wat ik absoluut niet gemist heb is het feit dat overal mensen en steden zijn.

In ieder geval, het moet allemaal maar blijken hoe het straks weer in Nederland zal zijn.

Oh ja, hier nog een foto van mijn muur met al jullie kaarten. Ik zou zeggen: zoek de kaart!


Er komt later nog wel een berichtje over Pärnu en de laatste dagen in Estland :).

Liefs,
Patty

3 opmerkingen:

Anoniem zei

supertoll schatje, nog maar 4 uurtjes en dan ben je weer hier :) Ik hoop dat t allemaal goed is gegaan met de reis, en ik hou ontzettend veel van je :)

kusjes
Joost

Anoniem zei

Lieve Patty
Voor mij is het ook nog steeds onwerkelijk.
Ik wil je nog wel bedanken voor al je verhalen zo had ik toch het idee dat je niet zover weg was. Met heel veel plezier heb ik ze idere keer weer gelezen.
Heel veel liefs mam

Anoniem zei

dan ben je over 3 uur en 40 minuten alweer in Nederland, het zal wel wennen zijn maar kijk er wel naar uit. TOT STRAKJES dan maar (hihi dat hebben we lang niet meer gezegt)
dikke kus Tessa